Արմավիրում լողավազանի ջուր են խմում․ ստամոքսի հիվանդություններն անընդհատ են

Արմավիր և Մեծամոր քաղաքների բնակիչներն ահազանգում են, որ տարիներ ի վեր խմելու ջրի մեջ ավելացվող քլորն արդեն դարձել է անտանելի, մարդիկ կամ համակերպվում են, որովհետև միևնույնն է՝ խմելու ջրի որակի բարձրացման համար ոչ մի գործողություն չի արվելու, կամ էլ բացի այդ քլորացված ջրի համար վճարելուց՝ ջուր են գնում։

Oragir.News-ին դիմած քաղաքացիները բողոքում են, որ ջրից միայն քլորի համ է գալիս և այն արդեն այնքան է թափանցել մարդկանց կենցաղ, որ նույնիսկ լվացված սպասքից է քլորի հոտ գալիս։

Մարդիկ կատակում են, որ նույնիսկ Երևանի լողավազանների ջրին այդքան քլոր չեն խառնում, ինչքան իրենք ամեն օր խմում են։

Քաղաքացիները գիտեն, որ քլորը ջրին խառնում են ախտահանման համար, և միայն ենթադրում, թե ինչպիսի կեղտաջրեր են խառնվում խմելու ջրին, որ նման քանակի քլոր է ավելացվում։



Քիչ թե շատ ապահովված քաղաքացիները խմելու ջուրը գնում են փողոցից․ շրջիկ մեքենաներ կան, որոնք վաճառում են Թալինի ջուր, կան նաև հատուկ ապարատներ, որոնց ջուրը ևս Թալինից է, բայց այդ մեքենաներն ու ապարատներն էլ ամեն թաղամաս չէ, որ կան։

Ենթադրելի է, որ Թալինի ջուրը ինչ -որ մեկի բիզնեսն է, դրա համար էլ ոչ մի քայլ չի ձեռնարկվում, որ խմելու ջրի որակը բարձրանա։



Բնակիչների խոսքով, արտեզյան ջրահորերից քաղցահամ ջուրն առանց ֆիլտրելու և քլոր ավելացնելու ավելի հաճույքով են խմում և օգտագործում, քան այն, ինչ մատակարարվում է որպես խմելու ջուր։

Արմավիրում ու Մեծամորում տարածված են աղեստամոքսային հիվանդությունները։ Մեծամորից Լևոնը պնդում է, որ իր ստամոքսի հիվանդությունների հիմնական պատճառն այդ անորակ ջուրն է՝ միաժամանակ ենթադրելով, թե ուրիշ ինչ խնդիրներ կարող էր ունենալ, եթե առանց քլորի լիներ ջուրը։