Պայթյունի հետևանքով այրվածքներ ստացած եղբայրներից մեկը Ստեփանակերտում է մահացել, մյուսը՝ Երևանում

Արսեն Մասիսի Մարկոսյանը մեկն է այն հարյուրավոր տղաներից, ովքեր մազապուրծ փրկվեցին թշնամու գնդակից՝ ցավոք, դառնալով հայ իշխանավորների անգործության ու անտարբերության զոհը։

«Հունվարի 23-ին եղբայրս՝ Արսենը, կդառնար 20 տարեկան, եթե սեպտեմբերի 25-ի այդ չարաբաստիկ պայթյունի օրը ստիպված չլիներ մի քանի լիտր բենզինի համար հերթ կանգներ և պայթյունի զոհ դառնար»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում ասում է քույրը՝ Անի Մարկոսյանը։

Արսենը ծնվել է Մարտակերտ քաղաքում՝ զինվորականի ընտանիքում։ Այնուհետև տեղափոխվել է հայրենի Առաջաձոր։ Դպրոցն ավարտելուց հետո` հուլիսին, մեկնել է պարտադիր ժամկետային ծառայության, այնուհետև անցել է պայմանագրային ծառայության որպես ականանետի հաշվարկի հրամանատար։ Սահմանային հերթապահությունը իրականացրել է «Եղնիկներ» կոչվող տեղամասում։



Արսենը մինչև սեպտեմբերի 24-ը ծառայակից ընկերների հետ եղել է շրջափակման մեջ։ Միայն 24-ին է կարողացել կապի դուրս գալ հարազատների հետ և իմանալով, որ նրանք գյուղից տեղահանվել են և գտնվում են Ստեփանակերտում, իր ընկերների հետ եկել է Ստեփանակերտ։

«Քանի որ թշնամին արդեն Ստեփանակերտի մատույցներում էր, եղբայրներս ուզում էին օր առաջ իրենց ընտանիքներին դուրս բերել, սակայն կար վառելիքի խնդիր։ 3 եղբայրներս սեպտեմբերի 25-ի վաղ առավոտյան դուրս են եկել տնից վառելիք փնտրելու, եղել են տարբեր լցակայաններում, բայց ի վերջո գնացել են Հայկազովում գտնվող ՊԲ պահեստ, որտեղ էլ տեղի ունեցած պայթյունի հետևանքով վրավորվել և տեղափոխվել են Ստեփանակերտի հանրապետական հիվանդանոց։ Սեպտեմբերի 26-ի վաղ առավոտյան գրանցվել է Արսենի մահը՝ 90% ախտահարությամբ։ Մյուս եղբայրս էլ օրեր անց մահացել է Երևանում։ Բժիշկներին հրաշքով հաջողվել է փրկել միայն փոքր եղբորս կյանքը»,- ասում է Անին։