Ասքանազ Մռավյանի անունը դեռ կրում է Հրազդանի թիվ 4 հիմնական դպրոցը․ Խաչատուր Դադայան

Տնտեսական մշակութաբան, հրապարկախոս Խաչատուր Դադայանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․

ՆԱԽԿԻՆՆԵՐԸ․․․
100 տարի առաջ՝ 1923 թ․ նոյեմբերի 20-23-ը Երևանում տեղի ունեցավ նախկին շարքային դաշնակցականների համահայաստանյան համագումարը, որին մասնակցում էր 247 պատգամավոր, և որի եռանդուն ղեկավարներից մեկը Ալեքսանդր Բակունցն էր։

Հերթական նիստի ժամանակ ծավալուն զեկուցմամբ հանդես եկավ արտաքին գործերի կոմիսար Ասքանազ Մռավյանը, որը մասնավորապես ասաց (ուղղագրությունը պահպանված է)․

"Ի՞նչ դիրք ե բռնել Խորհրդային հանրապետությունը Ղարսի և Սուրմալույի հարցի հանդեպ։
Դուք գիտեք, որ 21 թվին հոկտեմբերի 18-ին մենք դաշն կնքեցինք Թյուրքիայի հետ, Ախուրյանը և Արաքսը սահման ընդունելով։ Մենք հրաժարվեցինք Ղարսից և Սուրմալույից, վորովհետև Հայաստանի ժողովուրդի շահն էր պահանջում այդ։ Այդպիսի պայմաններում մենք չենք կարող մի քանի գավառները գերադասել Թյուրքիայի բարեկամությունից։ Մենք խաղաղությունը գնել ենք թանգ գնով և վոչ մի մտադրություն չունենք ետ տալու։ Այդ յերկու գավառների փոխարեն մենք ունենք այստեղ ճահիճներ․ յեթե չորացնենք նրանց, յեթե ջրենք մեծ և փոքր Սարդարաբատի, Յեղվարդի, Արազդայանի դաշտերը, տասնյակ հազարավոր գյուղացիություն կտեղավորենք այդ հողերի վրա։ Փոխանակ դաշնակցականների նման զենք ճոճելու թյուրքերի դեմ, մենք գերադասում ենք բոլոր ուժերը գործադրել ուրիշ ուղղությամբ յերկրի արդյունաբերության և կուլտուրայի բարձրացման ասպարեզում, վորը ավելի շահավետ ե Հայաստանի աշխատավորության համար։ Այսօր ավելի քիչ, քան յերբեք, տրամադիր չենք խոսելու Սուրմալույի և Ղարսի մասին"։
-------------
Ինչու անդրադարձա սրան։
Նախ, զուգահեռը թողնում եմ ընթերցողին։
Երկրորդ, այդ Ասք․ Մռավյանի անունը դեռ կրում է Հրազդանի թ․ 4 հիմնական դպրոցը։