Ուզում էինք եղբորս աճյունը Հայաստան տեղափոխել, բայց մարդ չկար, որ օգներ․ արցախցի

Ստեփանակերտի Զինվորական պանթեոնում հավասար գծերի վրա նոր փորված փոսերում վերջին պատերազմի զոհերին են հուղարկավորել։ Մի քանի օրվա ընթացքում այդ փոսերին ավելացան նորերը, պետք էր հուղարկավերել նաև սեպտեբերի 25-ին տեղի ունեցած պայթյունի զոհերին։

Պատերազմից օրեր անց եղբայրական գերեզմանոցում մի սարսափելի բան էր կատարվում․ նոր հուղարկավորած աճյունները մարդիկ նորից հանում էին։ Արտաշիրիմում էին անում, որ իրենց հետ Հայաստան բերեն։

Սեպտեմբերի 19-ին զոհվել է Oragir.News-ի զրուցակցի եղբայրը։ Մեր զրուցակիցը մինչև սեպտեմբերի 27-ը Արցախում է եղել և ամեն օր այցելել է Ստեփանակերտի զինվորական պանթեոն՝ հուղարկավորված եղբոր շիրիմին․ «Ամսի 27-ին, որ գնացինք, արդեն լիքը աճյուններ հանել էին՝ տեղափեխելու համար։ Ով հնարավորություն ուներ, հանեց, բերեց։ 2 շարքով հուղարկավորել էին զինվորներին, բայց ես որ գնացել էի վերջին օրը, այնտեղ երևի մոտավորապես 15-20 աճյուն էր մնացել, մյուսներինը բարեկամները հանել, տարել էին։ Մենք էլ էինք ուզում տեղափոխել մեր հարազատի աճյունը, բայց արդեն մարդ չկար, որ դիմենք, օգնեն։ Անկառավարելի իրավիճակ էր, ոչ ոք չէր կառավարում»։

Պատերազմից հետո Արցախում ստեղծված իսկական սարսափը չէր կառավարվում ոչ մի տեսանկյունից։ Մարդկանց հոգեբանական ու ֆիզիկական անվտանգությունը 0-ից ցածր մակարդակի վրա էր։ Սարսափելի բան է, երբ մարդը ստիպված է իր հարազատի գերեզմանը հանել ու տանել իր հետ, ավելի սարսափելի է դրանք թողնել թշնամուն․․․