Մի՛ խանգարիր Մեհմեդին, թող ստորագրի Սևրի պայմանագիրը, որովհետև հետո ավելի վատ պայմաններ են մեր առաջ դնելու. Մենուա Սողոմոնյան

«5165» շարժման անդամ Մենուա Սողոմոնյանը իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է.

«Եթե անգամ 1994-ին ոչ թե զինադադար, այլ նույն պայմաններով խաղաղության պայմանագիր ստորագրվեր, ու Հայաստանում, Ադրբեջանում, տարածաշրջանում ու աշխարհում իրադարձությունները զարգանային նույնկերպ, ինչպես եղան, 2020-ի սեպտեմբերի 27-ը լինելու էր, թուղթը չէ, որ ետ էր պահելու Ադրբեջանին։
Հիմա էլ, եթե ստորագրվի էդ «խաղաղության» պայմանագիրը, էդ թուղթը չէ, որ Ադրբեջանին հետ է պահելու «իր» Զանգեզուրը, «Գյոյչան», «Իրավանը» «վերադարձնելու» մտքից։ Ախր մենք Սկանդինավներում չենք ապրում։ Հոբսյան անարխիայի պայմաններում (մեր ու Ադրբեջանի դեպքը) թուղթը չէ, որ խաղաղություն է ապահովում, ոչ էլ կոչն ու քոնֆիդենսբիլդինգմեժըրսը։ Էնպես որ, գուցե Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ձայնի տոնայնությունը, տեմբրն ու մերթընդմերթ փայլատակող սարկազմը որոշակի ծանրություն են հաղորդում նրա խոսքին, բայցևայնպես աշխարհում կան նաև էնպիսի երևույթներ, ինչպիսիք են նպատակը, կամքը, ռազմավարությունը, ճիշտ ու արդյունավետ կառավարումը, աշխատասիրությունը, հարկադրանքը, պատիժը, կարգապահությունը, արդարությունը, ժուժկալությունը...։ Իսկ եթե ելնում ենք այն կանխավարկածից, որ նշված հատկանիշները երբեք էլ մեզ բնորոշ չեն լինելու, ուրեմն կարելի է մտածել, որ ոչ թե կապիտուլյացիա ստորագրենք, այլ պարզապես էս պետությունը լուծարենք, խառնվենք գնանք կորչենք։
Ի դեպ, պատկերացնու՞մ եք, որ նա լիներ Մուստաֆա Քեմալի խորհրդականը, ինչպես կհանդիմաներ նրան հեռավոր 1919-20-ին, ձայնի նույն տոնայնությամբ, տեմբրով ու սարկազմով.«Մուստաֆա՛, խելքի՛ արի, ավանտյուրան կհասցնի անգամ Ստամբուլի՛ կորստին։ Մի՛ խանգարիր Մեհմեդին, թող ստորագրի Սևրի պայմանագիրը, որովհետև հետո ավելի վատ պայմաններ են մեր առաջ դնելու։ Դու, ի՞նչ է, որոշել ես Ազգերի լիգայի՞ն ծնկի բերել»։