ՍԴ-ն վերջնական գրավելու օպերացիայի հաջորդ սերիան․ ովքեր են թեկնածուները, ՔՊ-ն своих не бросаeт

Այս օրերին իշխանությունը «աշխատում է» նոն-ստոպ ռեժիմով՝ երկրում մնացած վերջին հատուկենտ ինստիտուտները իրենով անելու, յուրայիններին գործուղելու հարցերը կազմակերպելու համար։

Սկզբից իշխանության երազանքը «դատարանները վերցնելն էր», բայց ինչպես ասում են, ախորժակը ուտելիս է բացվում։ Վերցրին դատարանները, այսօր արդարադատություն իրականացնող շատ քիչ դատավորներ են մնացել, ԲԴԽ-ն «գրավեցին» սկզբից Ջհանգիրյանով, հիմա արդեն Հակակոռուպցիոն կոմիտեի ղեկավար Սասուն Խաչատրյանի եղբորով․ Դավիթ Խաչատուրյանին են ցանկանում դարձնել ԲԴԽ նախագահ։ Գլխավոր դատախազի պաշտոնում կընտրեն Փաշինյանի օգնականին՝ Աննա Վարդապետյանին, ՀՌՀ-ի դեպքում իշխանությունը գոհ է Տիգրան Հակոբյանից, նա կընտրվի, դե իսկ ԿԸՀ կգործուղեն հայտնի «անդիպլոմ» իրավաբան Վահագն Հովակիմյանին։

Բայց իշխանության՝ պետական ինստիտուտները պաշարելը այսքանով չի ավարտվելու։ Բանն այն է, որ Սահմանադրական դատարանի դատավորներ Աշոտ Խաչատրյանը եւ Արեւիկ Պետրոսյանը դեկտեմբերին անցնում են կենսաթոշակի, լրացել է ՍԴ-ում նրանց պաշտոնավարման 12 տարին։ Եւ իշխանությունը օր առաջ ձեռնամուխ է եղել նրանց փոխարինողներ գտնելու հարցով։ Իշխանության «սրտի» թեկնածուներից մեկը ՍԴ դատավորի պաշտոնում Արտակ Զեյնալյանն է, ում թեկնածությունը ներկայացված էր ԱԺ Վճռաբեկ դատարանի վարչական պալատի դատավոր ընտրվելու համար։ Խնդիրն այն է, որ Վճռաբեկ դատարանի դատավոր ընտրելիս խորհրդարանին պետք է ներկայացվի երեք թեկնածու, որոնցից օրենսդիրները ընտրում են մեկին։ Զեյնալյանի թեկնածությունը ներկայացվեց օրենքի տառը ձեւականորեն պահելու համար, բայց նա հայտարարեց, որ իրեն չընտրեն, քանի որ իրեն տեսնում է ՍԴ-ում։ Պարզ է, չէ՞, որ ԱԺ ամբիոնի մոտ Զեյնալյանը չմտափոխվեց, հետեւաբար հարց է առաջանում՝ ինչու եկավ խորհրդարան, մասնակցեց իշխանության ձեւական խաղին եւ իրական ընտրության հնարավորություն չեղավ, ըստ էության՝ դատավորները ոչ թե ընտրվեցին, այլ նշանակվեցին՝ ապալեգիտիմացնելով խորհրդարանական կառավարման եւ հսկողության էությունը։

Oragir.news-ի տեղեկություններով՝ ՍԴ դատավորի մյուս թեկնածուն գլխավոր դատախազի պաշտոնին սեպտեմբերին հրաժեշտ տվող Արթուր Դավթյանն է։ Դե կասկածից վեր է, որ նա այս ընթացքում լավագույնս սպասարկել է իշխող քաղաքական մեծամասնության շահերը, ինչպես ասում են, своих не бросают։ Երկուսին էլ պետք է պարգեւատրեին, կպարգեւատրեն՝ 12 տարով ՍԴ գործուղելով, որպեսզի իշխանության կողմից ընդունված օրենքները առհասարակ սահմանադրականության հետ խնդիրներ չունենան։

Հիշեցնենք, որ Սահմանադրական դատարանը գրավելու օպերացիայի շրջանակներում իշխող քաղաքական մեծամասնությունը սահմանադրական փոփոխություն արեց եւ դադարեցրեց 12 տարի եւ ավելի պաշտոնավարած դատավորների լիազորությունները, ՍԴ անդամներ Ալվինա Գյուլումյանին, Ֆելիքս Թոխյանին եւ Հրանտ Նազարյանին հարկադրված ուղարկեցին կենսաթոշակի, իսկ Հրայր Թովմասյանին զրկեցին նախագահի պաշտոնից՝ թողնելով շարքային անդամ։