Կար-չկար մի ՀՀՇ-ական Խաչատրյան, որ ուզում էր նիկոլական Խաչատուրյան դառնալ

Իշխանության նախագահի թեկնածուն Վահագն Խաչատրյանն է, որը Փաշինյանի կառավարությունում հայտնվելուց հետո միանգամից դարձավ Խաչատուրյան: Հավանաբար, մտածեց, որ «ու» ձայնավորը շուք է տալու իր կերպարին ու… հիմա, երբ նախագահից 5 է պակաս, մարդը վերցրել և խմբագրել է կենսագրությունից իր՝ ՀԱԿ վարչության անդամ և առաջին նախագահի խորհրդական լինելը: Վահագն Խաչատրյանը կամ այսօր արդեն Խաչատուրյանը, իր կենսագրությունը խմբագրելը հետևյալ կերպ է մեկնաբանել. «Ինքս իմ մեջ իմ կուսակցական գործունեությունը դադարեցրել եմ»: Ի դեպ, ավելի վաղ էլ ասել էր, թե չի կիսում իր նախկին կուսակցական շեֆի՝ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի՝ Նիկոլ Փաշինյանին տված «ազգակործան պատուհաս» գնահատականը:

Պաշտոնը, անշուշտ, քաղցր բան է: Դե պատկերացրեք, մարդը ՀՀՇ-ի հեռանալուց հետո դասախոս էր, հետո Սուքիասյաններին պատկանող բանկի խորհրդի անդամ, իսկ Փաշինյանի թիմում՝ ԲՏԱ նախարար դարձավ, որն ունի քարտուղարուհի, ծառայողական մեքենա, լիքը լծակներ: Հիմա էլ ի՞նչ վատ կլինի, որ Արմեն Սարգսյանի նման համարյա ոչինչ չանի ու աշխատի նախագահի նստավայրում, արարողակարգային միջոցառումների մասնակցի, ի վերջո ճամփորդի հարկատուների հաշվին, նախագահ տիտղոսն էլ «կպնի» իր բարեփոխված Խաչատուրյան ազգանվանը: Վահագն Խաչատուրյանը, երբ դեռ Խաչատրյան էր ու ՀՀՇ-ական քաղաքագլուխ, այսօրվա «Սիլ պլազայի» պատմական շենքը կոպեկներով նվիրեց Խաչատուր Սուքիասյանին, որն այժմ երազում է օր առաջ թուրքերի հետ քիրվայություն անելու ու այդ ճանապարհով հարստանալու մասին: Նախագահացու Խաչատուրյանը այդ շենքի վաճառքի արդարացումն էլ է մտածել: Նա լրագրողներին ասել է, որ ժամանակին շատ չէին ներդրումներ անողները, և ինքն է խնդրել, որ «Գռզոն» գնի այն: Հետո խոստացել է հարմար առիթով ավելի մանրամասն պատմել այդ մասին: Թե ինչ նոր բան պիտի պատմի, դեռ պարզ չէ, բայց որ իր թողտվությամբ 6000 դրամով պատմական շենքը սեփականաշնորհելը բարոյական չէ, դա հստակ է, չհաշված հարցի մյուս ասպեկտները:

Արեգ Արևյան