Ինչը սկսենք խոհանոցից՝ սե՞քսը, թե՞ տան կահավորանքը, այս է խնդիրը

Դուրս գալով փողոց՝ մարդիկ գրեթե ամեն քայլափոխի հանդիպում են գովազդային վահանակների։ Թվում է՝ գովազդի աշխարհում ամեն ինչ պարզ է, բայց՝ ոչ: Հումորը, կրեատիվությունը, ինչպես նաև անհագ ցանկությունը, որ ոչ ոք գովազդի կողքով անտարբեր չանցնի, հաճախ սովորական մտահաղացումը կարող են վերածել իսկական «գլուխգործոցի»։

Հավանաբար շատերն են հիշում որոշ ժամանակ առաջ Երևանի տարբեր հատվածներում հայտնված «Ազդում է» պաստառները։ Հազիվ էինք դադարել քննարկել՝ ով կամ ինչն է ազդում մեր վրա, երբ բացահայտվեց «Ազդում է»-ի գաղտնիքը․ խոսքն ընդամենը տեղական արտադրության մաքրող միջոցների մասին է, որոնք ոչ թե նյարդերի, այլ կեղտաբծերի վրա են ազդում։

Պարզվում է՝ Երևանը «տարօրինակ» գովազդների պակաս ամենևին էլ չունի։ Օրերս մայրաքաղաքում նոր էքսցենտրիկ և ոչ միանշանակ ընկալվող գովազդ է հայտնվել։

Իհարկե, բոլորն են փորձում այնպես անել, որ գովազդը հիշարժան լինի, դառնա վիրուսային ու տարածվի ամենուր՝ անկախ նրանից, թե ինչ են ուզում վաճառել: Բայց երբեմն տարբեվելու փորձերը կարող են այսպիսի համարձակ և սանձարձակ գովազդի արդյունք դառնալ։ Ճիշտ է, խոսքն ընդամենը խոհանոցի կահույքի մասին է, բայց գովազդի պաստառը դժվար թե հնարավորություն տա հենց առաջին անգամից հարցի ճիշտ պատասխանը տալ՝ «իսկ ի՞նչը սկսենք խոհանոցից»։