Քաղաքագետ Հակոբ Բադալյանի տելեգրամյան գրառումը.
Նիկոլ Փաշինյանին նվիրված եպիսկոպոսները կոչ են անում անցնել Գարեգին Երկրորդի դեմ ակտիվ գործողությունները, «ժամադրություն» նշանակելով կոչը լսողներին՝ Մայր Աթոռում, Գարեգին Երկրորդի հրաժարականի պահանջի համար:
Ինչու՞ դա չի անում ինքը Փաշինյանը, ինչպես ազդարարել էր այս պատմության ամենասկզբում: Չէ՞ որ նա կարծես թե ինքն էր պատրաստվում հավաք անել Էջմիածնում: Ուրեմն ինչու՞ հիմա եխպիսկոպոսներն են կոչ անում, այլ ոչ թե ինքը: Որովհետեւ ունի մտավախություն, որ կոչը չի՞ արժանանա մեծ ունկընդրության, թե՞ ամեն ինչ ըստ պլանի է՝ պարզապես դեռ կա Նիկոլ Փաշինյանին ուղղվելիք եպիսկոպոսների խնդրանքը՝ առաջնորդել «հոտին»:
Մի հարցում թերեւս կասկածի տեղիք չկա՝ Նիկոլ Փաշինյանը չի նահանջի, եւ նվազագույնը այն պատճառով, որ ինքն իրեն նաեւ չի թողել նահանջի տեղ:
Բայց, դարձյալ, ըստ իս առանցքային է մնում այն, որ Փաշինյանի ձգտմանը ասիմետրիկ է գործում Գարեգին Երկրորդը: Նիկոլ Փաշինյանը նրան փորձում է բերել սիմետրիկ առճակատման դաշտ, բայց առայժմ՝ ապարդյուն:
Ըստ իս, այստեղ է ստեղծվում Փաշինյանի համար գլխավոր խնդիրը: Սա չի նշանակում, որ Գարեգին Երկրորդը չունի խնդիր: Բայց դրանց լուծումն իր ձեռքում է, քանի դեռ նա կարողանում է խուսափել սիմետրիկ առճակատման ծուղակից: Կրկնեմ ավելի վաղ արտահայտածս միտքս, որ այս պատմության մեջ ժամանակը Նիկոլ Փաշինյանի օգտին չէ: Իհարկե ավելորդ է ասել, որ Փաշինյանի «մրցակցային առավելություն» է նրա անսպառ համառությունն ու սեւեռունությունը: