Շարժում, որը փոխեց աշխարհը. բոյկոտի պատմությունը

Հասարակությունը կարող է համախմբվել և պայքարել սոցիալական անարդարության դեմ՝ օգտագործելով «բոյկոտ» մեթոդը։ «Բոյկոտ» տերմինը կապված է Չառլզ Բոյկոտի անվան հետ, որը հայտնի է դարձել իր կատարած աշխատանքի, ինչպես նաև կիրառած քաղաքականության և դրա դեմ կազմակերպված շարժման շնորհիվ։

Բոյկոտը ծնվել է Անգլիայում 1832 թվականին և ծառայել իռլանդական զինված ուժերում: Իր ծառայությունն ավարտելուց հետո՝ 1870-ականներին, նա տեղափոխվեց Իռլանդիա, որտեղ դարձավ Ուիլիամսթաունի շրջանում հայտնի հողի սեփականատեր, որը վարձակալությամբ հողեր էր տալիս մարդկանց: Շուտով նա այնքան բարձրացրեց վարձավճարները, որ ֆերմերներն այլևս չէին կարողանում վճարել։ Բոյկոտի վարած քաղաքականությունը զայրացրեց իռլանդացի ֆերմերներին, որոնք ծայրահեղ բարձրացված վարձավճարների պատճառով չէին կարողանում հոգալ կենսական կարիքները։ 1880 թվականին տեղի ունեցավ բոյկոտի սկզբնավորման կարևորագույն պահը: Ֆերմերները սկսեցին ցույցեր կազմակերպել՝ հավաքելով իրենց սատարող մարդկանց, որպեսզի ստիպեն Չառլզ Բոյկոտին նվազեցնել վարձավճարները կամ ընդհանրապես հրաժարվել դրանց բարձրացումներից։ Շուտով Բոյկոտի դեմ դուրս եկավ ողջ շուկան՝ հրաժարվելով նրանից ապրանքներ գնելուց և չցանկանալով գործ ունենալ նրա հետ։ Տեղի բնակիչները և գործարարների մեծ մասը նույնպես համաձայնվեցին «բոյկոտել» նրա դեմ՝ հրաժարվելով նրա մատուցած ծառայություններից և ապրանքներից։

Բոյկոտը մենաշնորհ ուներ որոշ ոլորտներում, սակայն այս պայքարը իսկապես նրան զրկեց ունեցած հնարավորություններից, քանի որ մարդիկ համատարած մերժում էին նրա մատուցած ծառայությունները։

Բոյկոտի դեմ սկիզբ առած շարժումը շատ արագ տարածվեց ոչ միայն Իռլանդիայում, այլև ամբողջ աշխարհում՝ իբրև հակակառավարական կամ ընդդիմադիր շարժում, որն ուղղված էր սոցիալական, քաղաքական և տնտեսական անարդարությունների դեմ։ Իռլանդիայում բոյկոտի շարժումն առաջացրեց սոցիալական և քաղաքական փոփոխություններ՝ շատ արագ զարգացնելով մարդու իրավունքների պաշտպանության հարցը և պահանջելով իրավահավասարություն հասարակության մեջ։ Տերմինը, որն առաջացավ այս դեպքից, սկսեց լայնորեն օգտագործվել, և այսօր «բոյկոտ» բառն ընդունված է ամբողջ աշխարհում որպես միջոց՝ հասարակական կամ սոցիալական ճնշումների դեմ պայքարելու համար։ Սա նաև կարևոր քայլ էր, որը ցույց տվեց, թե ինչպես հասարակությունը կարող է համախմբվել և պայքարել սոցիալական անարդարության դեմ՝ օգտագործելով «բոյկոտ» մեթոդը։