Թուրքական կողմն անկեղծ չէ․ թուրքագետը՝ Ռուբինյան-Քըլըչ հանդիպման մասին

«Հանդիպումն անցել է ջերմ, բարեկամական մթնոլորտում, կողմերը քննարկել են երկուստեք հետաքրքրություն ներկայացնող հարցեր»,- Oragir.news-ի հետ զրույցում Վիեննայում տեղի ունեցած՝ Հայաստանի և Թուրքիայի միջև հարաբերությունների կարգավորման գործընթացի հատուկ ներկայացուցիչներ, համապատասխանաբար, Հայաստանի Ազգային ժողովի նախագահի տեղակալ Ռուբեն Ռուբինյանի և դեսպան Սերդար Քըլըչի չորրորդ հանդիպուման մասին ասաց թուրքագետ Հակոբ Չաքրյանը։

Թուրքագետը մեզ հետ զրույցում ասաց, որ ՀՀ-Թուրքիա հարաբերությունների կարգավորման գործընթացների շուրջ ծավալվում է ՌԴ-ԱՄՆ մրցակցություն, թե ով պետք է տիրի այդ գործընթացի նախաձեռնությանը. «Ակնհայտ է, որ եթե ԱՄՆ-ին անցնի նախաձեռնությունը, ՌԴ-ի դիրքերը Հարավային Կովկասում էլ ավելի կթուլանան։ Հակառակ պարագայում՝ ԱՄՆ-ն կզրկվի Հարավային Կովկաս վերադառնալու հնարավորությունից։

Իսկ 44-օրյա պատերազմի միջոցով ՌԴ-ն Մինսկի խմբի համանախագահող երկրներին փաստի առաջ է կանգնեցրել։ Հետո բերեց և ռուսական խաղաղապահ ուժեր տեղակայեց, այնինչ փաստաթղթում նախատեսվում էր միջազգային խաղաղապահ ուժեր»։

Հարցին, թե ինչ օգուտ կտա հայկական կողմին հանդիպումը, թուրքագետն ասաց, որ հայկական կողմի համար հանդիպումը որևէ օգուտ չի բերելու, որովհետև առաջին և երրորդ հանդիպումներին արդեն Ռուբինյան –Քլըըչ կողմերը ստորագրել են համատեղ համաձայնագիր, որ ՀՀ-Թուրքիա հարաբերությունների նորմալացման գործընթացքը պետք է զարգանա առանց որևէ նախապայմանի, քանի որ այդ ստորագրությունը կողմերին միջազգայնորեն պարտավորեցնում է։ Թուրքիան, նախապայման առաջարկելու փոխարեն, հորդորում է ՀՀ-ին և Ադրբեջանին խաղաղության պայմանագիր ստորագրել՝ տարածաշրջանում կայունության հաստատման համար. «ՀՀ-Թուրքիա հարաբերությունների նորմալացման գործընթացը միջազգային ընդգրկում չունի, երկկողմ գործընթաց է, Ադրբեջանն այնտեղ որևէ տեղ չունի։ ՀՀ-ն Ադրբեջանի հետ հաշտության պայմանագիր կկնքի Ադրբեջանի՞, թե՞ Վիետնամի հետ՝ դա Թուրքիային չի վերաբերում։ Թուրքական կողմն անկեղծ չէ, եթե անկեղծ լիներ, այս գործընթացը չէր ծավալվի հաղորդակցության ուղիների ապաշրջափակման շուրջ, այլ Թուրքիան հարաբերություններ կհաստատեր ՀՀ-ի հետ, կնշանակվեին դեսպաններ, իսկ սահմաններն ինքնըստինքյան կբացվեին։ Առանց դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման բացված սահմանները կարող են նույն հեշտությամբ փակել»։

Թուրքագետի խոսքով՝ անկեղծություն ակնկալել գրեթե անհնար է, իսկ Ադրբեջանի հետ խաղաղության հաշտության պայմանագրի կնքումը Թուրքիային չի վերաբերում, որով Ղարաբաղյան հարցի կարգավորման հիմնահարցը ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհրդի որոշումով՝ Մինսկի խմբի եռանախագահող երկրներին է վերաբերում, ոչ թե ՌԴ-ին։

«Մեծ բան չի կարելի ակնկալել, որովհետև ոմանք Թուրքիայի դերը ՀՀ-ում չափից ավելի գերագնահատում են, ոմանք էլ ասում են, որ եթե ՌԴ-ն չլինի, ապա Թուրքիան Հարավային Կովկաս կգա ։ Եթե կարգավորվի Ղարաբաղյան հիմնահարցը, Թուրքիան չի կարող հարավային Կովկաս գալ, հո չի՞ կարող ոտնահարել ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհրդի որոշումը։ Պուտինն իհարկե, կարող է, տականք են»։