Քաղաքային իշխանությունների նախաձեռնությամբ Երևանում հերթական ինքնակամ շինությունն է օրինականացվել։ Ընդ որում, այս դեպքում շինությունը պատկանում է օտարերկրյա քաղաքացի Պավել Վլադիմիրի Տանանաևին։
Վերջինս Երևանում՝ Մ. Մելիքյան փողոցի նրբանցք հ.16 հասցեում, կառուցել է խոշոր՝ 437.3 քմ մակերեսով բնակելի տուն (Նիկոլ Փաշինյանը կասեր դղյակ)՝ առանց համապատասխան թույլտվությունների, և հետագայում այն Տիգրան Ավինյանի որոշմամբ օրինականացվել է։ Այսպիսով՝ Ավինյանի ստորագրած փաստաթղթով կառույցը, որը ենթակա էր քանդման, օրինական է ճանաչվել, իսկ այն հողամասը, որի վրա կառուցվել է տունը, սահմանվել է որպես բնակելի կառուցապատման տարածք։
Ավելին՝ նույն որոշմամբ Տանանաևին առաջարկվել է տվյալ գույքը ձեռք բերել ուղիղ վաճառքի միջոցով՝ գնման նախապատվության իրավունքով:


Ըստ պաշտոնական հիմնավորումների՝ ինքնակամ կառույցը չի խախտում այլ անձանց իրավունքները, վտանգ չի ներկայացնում քաղաքացիների կյանքի և առողջության համար, չի կառուցվել արգելված կամ հատուկ կարգավիճակ ունեցող հողատարածքներում, չի հակասում քաղաքաշինական նորմերին էական խախտումներով։
Բացի այդ, հղում է արվում մի շարք իրավական ակտերի, այդ թվում՝ Քաղաքացիական օրենսգրքի 188-րդ հոդվածին և կառավարության համապատասխան որոշումներին, ինչպես նաև մասնագիտական և տեխնիկական դրական եզրակացություններին։ Այս գործով առանձնապես ուշագրավ են մի քանի հանգամանքներ. կառույցը, որը կառուցվել է 437.3 քմ մակերեսով հողամասում և ձևակերպված է որպես «բնակելի տուն», փաստացի համարվում է խոշոր շինարարություն՝ նախատեսելով երկարատև շահագործման հնարավորություն։
Ավելին, քաղաքապետարանը ոչ միայն օրինականացրել է շինությունը, այլև այն ուղիղ վաճառել է օտարերկրացուն՝ առանց մրցույթի։ Սրանով երևանցիների միայն 9%-ի վստահության քվեն ստացած իշխանությունը նախադեպ է ստեղծում, ինչից գուցե ոգևորվեն այլոք, այդ թվում օտարերկրացիները, ինքնակամ շինություններ կառուցեն՝ հետագայում շահավետ պայմաններով դրանք օրինականացնելու հույսով։
Տպավորություն է, թե Տիգրան Ավինյանը մտադիր է Հայաստանը վերածել «պրախադնոյ դվոր»-ի։ Այստեղ տեղին է հիշել Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունները, թե պետությունը պետք է վերականգնի իր ինքնիշխանությունը, ինչպես նաև այն պնդումները, թե իր իշխանությունը «չի լիզում օտարների կոշիկները»։
Շատերի կարծիքով՝ այս օրինակը փաստում է հակառակը․ օտարերկրացին կարողացել է ոչ միայն ապօրինի շինարարություն իրականացնել, այլև այն օրինականացնել ու ձեռք բերել հողատարածք՝ ուղիղ վաճառքի եղանակով։