Աիդա Մնացականյանը որդու սառը շիրմաքարից է առնում կարոտը։ Ասում է` «սիրտս մրմռում է, ցավը մեծ է, իսկ դիմանալն արդեն անտանելի է դարձել»։
«Իմ բալեն ուրիշ բալա է, իմ հպարտությունն է, իմ լույսը»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում ասում է նա, ապա հավելում՝ որդու հետ կապված շատ երազանքներ ուներ, բայց պատերազմն ամենե ինչ անավարտ թողեց։
Սահակյանների ընտանիքում էլ է պատերազմից հետո կյանքը երկփեղկվել` առաջի և հետոյի։
«Երեխուս թագուպսակը կիսատ թողեցին։ Ախ իմ բալեն, ում էր խանգարում»,-շարունակում է հերոսի մայրը։
Մարտուն Սահակյանը ԱԱԾ սահմանապահ զորքերում էր ծայառում։ Զոհվել է Հորադիզում՝ հոկտեմբերի 14-ին։