Երևանում օդի աղտոտվածության խնդիրը ծածկադմփոցով չի լուծվի. բնապահպան

Վերջերս միջազգային համաժողովներից մեկում արձանագրվել էր, որ Երևանը Հարավային Կովկասում ունի ամենավատ օդի որակը։ Շրջակա միջավայրի նախարարությունը փորձեց հերքել այդ պնդումը՝ հայտարարելով, թե տվյալները սխալ են։

Բնապահպան Սիլվա Ադամյանը Oragir.News-ի հետ զրույցում ընդգծեց, որ Երևանի բնապահպանական խնդիրները ոչ թե հերքման, այլ լուծման կարիք ունեն․

«Միջազգային կայքեր կան, որոնք պարբերաբար ցույց են տալիս օդի աղտոտվածության վիճակը տարբեր քաղաքներում։ Երբ գրում ես՝ Հայաստան՝ Երևան, այդտեղ անմիջապես երևում է իրավիճակը։ Կարմիր գծերով նշված է, որ նորմայից բարձր է, և սա նորություն չէ։ Ես անգամ էլեկտրոնային փոստով ստանում եմ այդպիսի տեղեկություններ։ Ուրեմն՝ պետք չէ ասել, թե նման բան չկա։ Իրենց ՊՈԱԿ-ի աշխատակիցները հրաշալի մասնագետներ են, իրենք էլ են նայում այդ միջազգային կայքերը։ Դա ծածկադմփոց անելու թեմա չէ, խնդիրը պետք է լուծվի», – ասաց Ադամյանը։

Նրա խոսքով՝ քաղաքում կանաչ տարածքների կրճատումը, ծառերի չորացումը, աղբավայրերի վիճակը և անպատասխանատու քաղաքաշինական քաղաքականությունը օրեցօր խորացնում են իրավիճակը։

«Երևանում կանաչ տարածքները ոչ միայն չեն ավելանում, այլ պարբերաբար հատվում են։ Տնկվող նոր ծառերի մեծ մասը չորանում է, որովհետև չեն ջրվում։ Զեյթունում, օրինակ, իրավիճակն ահավոր է՝ չորացած ծառեր, անխնամ տարածքներ։ Ամբողջ ամառ և արդեն դեպի աշուն մենք ունենք հրդեհների շարք աղբավայրերում, որոնք չեն համապատասխանում ոչ մի ստանդարտի։ Այս ամենի մասին տարիներ շարունակ բարձրաձայնում ենք, բայց որևէ էական փոփոխություն չկա»,- նշեց նա։

Անդամյանը նաև հիշեցրեց, որ Երևանի կայուն զարգացման ծրագրերը հաճախ մնում են միայն թղթի վրա։

«Քաղաքապետարանը միլիոնավոր դոլարների ծրագրեր է իրականացնում, ֆինանսավորվելով միջազգային կառույցների կողմից։ Բայց կայուն զարգացող քաղաքի հիմքը մաքուր օդն ու կանաչ տարածքներն են։ Մինչդեռ մենք ապրում ենք քաղաքում, որտեղ օդը աղտոտված է, այգիներ գրեթե չկան, մարդիկ մաքուր օդ շնչել չեն կարող։ Դա չի կարելի ներկայացնել որպես «կայուն զարգացում»։ Խնամվում են միայն քաղաքի որոշ հատվածներ՝ հիմնականում կենտրոնը, մինչդեռ մնացած համայնքները խայտառակ վիճակում են։ Զեյթունը դրա վառ օրինակն է»,- ընդգծեց բնապահպանը։

Նրա կարծիքով՝ խնդիրը խորքային է և կապված է նաև կադրային ու կառավարման քաղաքականության հետ։

«Տարիներ շարունակ ոլորտում լուրջ մասնագետներին դուրս են թողել, փոխարենը առաջ են մղվել մարդիկ, ովքեր չունեն ֆունդամենտալ կրթություն։ Այդ պատճառով էլ ծառերը սխալ են տնկվում, կանաչ տարածքները վերածվում են անպիտան տարածքների, Նուբարաշենի և այլ աղբավայրերը մնում են նույն վիճակում։ Այս ամենը կուտակվել է տարիների ընթացքում, բայց հիմա ավելի ակնհայտ է դարձել։ Ցավոք, բնապահպանական խնդիրները անխուսափելիորեն նաև քաղաքականացվում են, որովհետև բնապահպանությունը չի կարող առանձնանալ ընդհանուր կառավարման համակարգից»,- եզրափակեց Սիլվա Ադամյանը։