Հերթական վատ գո՞րծը, թե՞ նոր ոճ. Երևանում տեղադրվել է Ավրորայի արձանը

Երեկ՝ սեպտեմբերի 30-ին, Կոմիտասի անվան պանթեոնում տեղի էր ունեցել Ավրորա Մարդիգանյանի արձանի բացումը։ Ոչ միայն այս, այլև վերջին շրջանում Երևանում տեղադրված արձանները դժգոհության ալիք են բարձրացնում հանրության շրջանում, սոցհարթակներում։ Կարծիքներ են հնչում, թե արձանների մեծ մասը միտումնավոր են այնպես պատրաստում, որ հանրային դժգոհություն հրահրեն։

Ուշագրավ է, որ արձաների վերաբերյալ հանրային քննարկումներում մասնագիտական քննադատություն քիչ է հնչում։ Թե ինչն է դրա պատճառը, դժվար է ասել։

Այսօր՝ հոկտեմբերի 1-ին, Oragir.News-ն այցելեց Կոմիտասի անվան պանթեոն, որտեղ այցելուների մեծամասնությունը նոր արձանի մասին չգիտեր և չէր էլ տեսել։ Ոմանք ասացին, որ ուշադիր չեն նայել արձանին և չեն կարող կարծիք հայտնել։

Oragir.News-ի հետ զրույցում քաղաքացիներից մեկն ասաց․

«Ինձ համար սկզբում շատ անհասկանալի քանդակ էր, բայց երկար նայելուց հետո շատ հավանեցի, հետաքրքիր կոմպոզիցիա է»։

Oragir.News-ը զրուցեց նաև արձանի քանդակագործի՝ Վիգեն Ավետիսյանի հետ, ով ներկայացրեց Ավրորա Մարդիգանյանի կյանքի պատմությունը և ասաց, թե ինչ կարևոր է նման արձանի տեղադրումը։ Նա տեղեկացրեց նաև, որ արձանը դրվել է Ավրորայի մասունքների վրա և այդ պատճառով այն սոսկ արձան չէ։ Քանդակագործի խոսքով՝ սա աշխարհում նմանը չունեցող ոճի քանդակ է, նորություն է համաշխարհային քանդակագործական արվեստում։ Հարթությունը տարածության մեջ դառնում է տարածական։ Հարթաքանդակ է, բայց ընկալվում է որպես եռաչափ։

«Այստեղ ես ոչ թե մի մարդ, այլ մի անբողջ կյանք եմ ներկայացրել։ Մարդիգանյանը միայն գեղեցիկ կին չէր։ Իր կյանքը՝ կոտրված կյանքը, թե ինչ տանջանքների միջով է անցել և ուր է հասել։ Այս ամբողջը կա այս քանդակի մեջ։ Մի կողմից կոտրված խնոցին է, հակառակ կողմում արդեն Ամերիկայում ինքը զգեստով է և այն կուժով, որն արդեն գեղեցիկ է։ Եվ արդեն կարծես՝ վերածնվեց կոտրված տունը, հայրենիքը, ճակատագիրը։

Սա 2 սիմվոլներ են՝ մարդու անցած ճանապարհը քանդակի մի կողմում, և մյուս կողմում, երբ կորցնում ես ամեն ինչ և գտնում ես ամեն ինչ»,- ասաց քանդակագործը։

Մանրամասները՝ տեսանյութում։