Բալիկս իր ծննդավայրում ապրեց ընդամենը 4 օր, իսկ իր օրորոցում քնեց ընդամենը՝ 1 գիշեր․ արցախցի

«Բալիկս ընդամենը կես ժամ առաջ էր ծնվել՝ կեսարյան հատումով, իսկ ես դեռևս քայլել չէի կարող, եր սկսվեց պատերազմը:

Ինձ տեղափոխեցին միջանցք, իբր ավելի ապահով տեղ։ Միջանցքում կատարյալ քաոս էր, նորաթուխ մայրիկները գրկած իրենց բալիկներին վազում էին, փորձում էին կապ հաստատել իրենց ամուսինների, հարազատների հետ, բայց չէր ստացվում»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է Արցախից բռնի տեղահանված Մարիամ Աղաբեկյանը, ով այդպես էլ չկարողացավ վայելել իր ու որդու այդքան սպասված առաջին հանդիպումը։

«Իմ ու որդուս այդքան սպասված հանդիպումը ես չկարողացա վայելել, որովհետև զգում էի, որ ամեն դեպքում, եղածից զատ, բժիշկներն ինձնից ինչ-որ բան են թաքցնում։ Պարզվեց, ադրբեջանցիները Ստեփանակերտի Կրկժան կոչվող թաղամասում են։
Ես մարդկանց հարցնում էի՝ ո՞ւր եք գնում, բա՞ ես, բայց ոչ ոք ինձ չէր պատասխանում։ Այդ պահին ես տեսա իմ գործընկերներից մեկին՝ Վեհանուշին, ով ևս այդ օրն էր ծննդաբերել։ Ես ոչ գրկեցի նրան, ոչ շնորհավորեցի, միայն ձեռքից բռնեցի ու քաշեցի դեպի ինձ, բայց հայացքից հասկացա, որ նա ինձ չճանաչեց»- ասում է Մարիամը՝ ցավով հիշելով սեպտեմբերի 25-​​​ի առավոտը, երբ հարկադրաբար լքեցին իրենց տունը։

«4 օրական բալիկս իր ծննդավայրում ապրեց ընդամենը 4 օր, իսկ իր օրորոցում քնեց ընդամենը 1 գիշեր»,- ցավով նշեց Մարիամ Աղաբեկյանը։