Որտեղ տուն դրեցինք, թուրքը քանդեց. Արցախից բռնի տեղահանված

Անդրեյանների բազմանդամ ընտանիքը, 3 տարի առաջ՝ 2020 թվականի Արցախյան 44-օրյա պատերազմի օրերին էր Հադրութից տեղափոխվել Հայաստան։ Պատերազմի ավարտից հետո Անդրեյանները 6 անչափահաս երեխաների հետ վերադարձել էին Արցախ ու վերաբնակվել Ստեփանակերտում։

Երեք տարի անց պատմությունն ավելի դաժան սցենարով կրկնվեց։ Անդրեյանների 8 հոգանոց ընտանիքը Գյումրիում է ապաստանել։

«Երկու անգամ կորցրեցի տունս, պատերազմից հետո մենք խաղաղապահների հույսով Արցախ վերադարձանք։ Ռուսի ներկայությունը մեզ հույս էր տալիս, մտածում էինք, որ թուրքը ռուսից կվախենա, այն ինչ՝ պատերազմից հետո թուրքն ավելի լկտի է դարձել։ Կրակում էին դաշտում աշխատող մարդկանց վրա, վախեցնում էին, գազն էին փակում, ամեն գնով ուզում էին մեզ կոտրել։ Մենք դիմանում էինք, Արցախից մնացել էր մի պուճուր տարածք, որն ավելի թանկ էր դարձել մեզ համար և մենք պարտավոր էինք պահել ու շենացնել այն․․․

Սիրտս մղկտում է, որտեղ տուն դրեցինք, թուրքն եկավ, քանդեց»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է Արցախից բռնի տեղահանված Անուշ Անդրեյանը։

Բազմանդամ ընտանիքի համար փորձությունները միայն տուն կորցնելով չեն ավարտվում. 44-օրյա պատերազմի օրերին երեխաներից մեկը թշնամու կիրառած զենքերի ձայնից վախենում է, երեխայի մոտ ամիսներ անց քաղցկեղ է հայտնաբերվում։ Տիկին Անուշն ասում է, որ հիվանդությունը վախից է եղել։ Երեխայի բուժումը նորմալ ընթացքով է գնացել մինչև շրջափակումը։ Արցախը Հայաստանին կապող ճանապարհի փակվելուց հետո քիմիաթերապիայի ու ճառագայթի կուրսերն անավարտ են մնացել։

Մանրամասները՝ տեսանյութում.