Թշնամին միշտ մեր միջից է լինում․ այդ մենք ենք մեզ հաղթում, ոչ թե թշնամին. Վրեժ Սարուխանյան

«Մեր խելքից ազգովի հագել ենք ցավի շապիկը։ Բոլորի հագին ցավի շապիկը նույնն է, բայց մրմուռը՝ տարբեր։ Եվ հանելու փոխարեն՝ դարերով անընդհատ կարկատում ենք մեր ցավի շապիկը, իսկ գլխներիս էլ հպարտորեն մարտիրոսվելու Փշե պսակ դնում։ Էս ի՞նչ առեղծված ենք․․․»,-ծննդյան օրն այս մտքերով է արթնացել գրող հրապարակախոս Վրեժ Սարուխանյանը։

Oragir.News-ը հետաքրքվեց, ի՞նչ երազանք է պահել գրողը․
«Միայն մեկ երազանք՝ խաղաղություն հայրենիքին։ Մեր ուժերի, հայրենիքի վերականգնում եմ ուզում, դա է իմ երազանքը»։

Մեր դիտարկմանը՝ ստեղծագործություններից մեկում նշել է, որ ոչ ռուսամետ է, ոչ եվրոպամետ է, այլ հայամետ, սակայն ցավոք, քչերն են այդպիսին։ Որտե՞ղ ենք մենք սխալվել, գրողը պատասխանեց․
«Մենք այնքա՜ն տեղ ենք սխալվել։ Երբ ընդունեցինք քրիստոնեությունը, կտրեցինք մեր հիշողության թելը, ավերեցինք մեր ամբողջ գիտությունը, ճարտարապետությունը, հոգևոր մշակույթը։ Ամեն ինչ ջնջեցին, կորցրին մեր հիշողությունը ու այդ ժամանակվանից մենք թուլացանք։ Մի մարդ, ով իր հիշողությունը կորցնում է, ի՞նչ պետք է լինի։ Մի ազգ, ժողովուրդ, որ իր անձնագիրը ջնջում է, պատռում ու ասում է՝ նորից սկսեմ, դա ամենամեծ ապուշությունն է։ Չեն ջնջում, մի բան անում են, որ ավելանա։ Իսկ մենք ջնջեցինք ամեն ինչ ու դարեր շարունակ մեր թշնամիները մեր հիշողությունն էին փորձում ջնջել, չէին թողնում՝ իմանայինք ով ենք։ Մի խնդիր ունենք՝ ինքնաճանաչողություն։ Մեզ որ ճիշտ ճանաչենք ու հասկանանք, կվերականգնվենք, ոտքի կկանգնենք։ Մի այսպիսի խոսք կա՝ ասում է պարտվելն ամոթ չէ, ամոթը պարտվելուց հետո ոտքի չկանգնելն է։ Պարտվել ենք, ինչ արած, աշխարհում բոլորն էլ պարտվում են՝ Անգլիան ու Ֆրանսիան 100 տարի կռվել են, պարտվել, հաղթել, բայց հիմա հարևանություն են անում։ Մենք չկարողացանք այդ բանը ճիշտ մարսել, դասեր չքաղեցինք մեր պատմությունից։ Ու, ամենակարևորը, թշնամին միշտ մեր միջից է լինում․այդ մենք ենք մեզ հաղթում, ոչ թե թշնամին»։

Նշենք, որ Վրեժ Սարուխանյանը ծնվել է 1952 թ., հոկտեմբերի 6-ին՝ Աշնակ գյուղում։ 1973 թ-ին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան Հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Տասնամյակներ շարունակ աշխատել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունում: Եղել է հեռուստամեկնաբան, «Լրաբեր»-ի եթերի պատասխանատու խմբագիր, աշխատել է Հանրային ռադիոյում, «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում, հանրակրթական դպրոցում։ Որպես հեռուստամեկնաբան անցած 30 տարվա ընթացքում 1000-ից ավելի հեռուստատեսային հաղորդումների, հաղորդաշարերի թողարկումների հեղինակ է: