Վասն հայրենյաց, առանց փառքի իրավունքի՝ կերտելով փառահեղ մարտական ուղի․ գյումրեցի հետախույզի արձանը

Զինված ուժերի Հատուկ նշանակության ջոկատի հրամանատար, հետախույզ, մայոր Հովիկ Խաչատուրի Սիմոնյանի՝ Սառմատի մասին պատմելիս ասում են՝ շատ հոգատար էր, իսկ ծառայակիցների համար Սառմատը իսկական ու անփոխարինելի ընկեր էր և հրամանատար:

Սառմատը տիրապետում Էր բացառիկ մարտավարական հնարքների նաև անձամբ Էր մարտավարություններ մշակում և մասնակցում գործողություններին:

Ապրեց ու գործեց հետախույզի կարգախոսով՝ «Վասն հայրենյաց, առանց փառքի իրավունքի՝ կերտելով փառահեղ մարտական ուղի»:

Գյումրի քաղաքի Ֆրանսիական պուրակում տեղի Է ունեցել Հովիկի արձանի բացումը:

Գյումրեցի հետախույզի արձանը տեղադրվել է իր հարազատ քաղաքում։ Արցախյան 44–օրյա պատերազմի հենց առաջին օրից Հովիկ Սիմոնյանն Արցախում էր: Սկզբից Քարվաճառ, Ջրական, Հադրութ, Սանասար(Կուբաթլու), Կովսական(Զանգելան), Ավետարանոց, Սուրաշեն(Սղնախ), Շուշի, Քարին տակ. այս բոլոր մարտական կետերում Հովիկ Սիմոնյանը աննահանջ կռվել է, բայց նրա պայքարը 35 օր է տևում։

Մայոր Սիմոնյանի դեպքում պայքարն ընդհատվեց հոկտեմբերի 30-ին՝ Քարին տակ գյուղի պաշտպանության ժամանակ՝ հակառակորդի հատուկ նշանակության ստորաբաժանումների առաջխաղացումը կասեցնելիս:

Ֆիզիկայի ֆակուլտետից՝ Հատուկ նշանակության զորքերի հետախույզ, մայոր Սիմոնյանը զինվորական ծառայությունը սկսել է 2004 թվականից, երբ, կիսատ թողնելով ուսումը Գյումրու Պետական Մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկայի ֆակուլտետում, ընդունվում է Վ. Սարգսյանի Ռազմական ինստիտուտ:

Այն ավարտելուց հետ, ստանալով լեյտենանտի կոչում, ծառայության է անցել Իջևանում, որտեղ 8 տարի մարտական հերթապահություն է իրականացրել դիրքերում:

2014 թվականին տեղափոխվել է Երևան՝ ծառայության անցնելով Հատուկ նշանակության զորքերում: Սիմոնյանի ղեկավարած զինվորական ստորաբաժանումները մշտապես եղել են լավագույնների շարքում։

Նա համոզված էր՝ մարտահրավերներին դիմակայելու միակ միջոցն անընդհատ կատարելագործվելն է։