Դեբիլները թատրոնում ավելի վտանգավոր են, քան կյանքում. Կիրիլ Սերեբրեննիկով

«ՀայՖեստ» փառատոնի ZOOM հանդիպումներից մեկի հյուրը կինոյի և թատրոնի ռեժիսոր, թատերական դիզայներ Կիրիլ Սերեբրեննիկովն էր: Ճանաչված ռեժիսորը աշխատել է Մոսկվայի Չեխովի, Մեծ թատրոններում, Բեռլինի Կոմիշե օպեր և Շտուտգարտի օպերային թատրոններում, արժանացել բազմաթիվ մրցանակների, այդ թվում՝ «Ոսկե դիմակի» եւ «Նիկայի»:

ZOOM հանդիպման ժամանակ Սերեբրեննիկովն ասաց, որ նախընտրում է ոչ դասական հեղինակների գործերի հիման վրա բեմադրություններ անել, քանի որ, օրինակ, Շեքսպիրի կամ Տոլստոյի դեպքում, երբ նույն գործի շատ մեկնաբանություններ կան, նրա ձեւակերպմամբ, ավելի բարդ է սեփական ձեռագիրը հստակ ձեւակերպելը եւ ազատ լինելը:

«Մինչդեռ ոչ դասական գրականության եւ դրամատուրգիայի հիման վրա բեմադրություն անելիս դու կարողանում ես քեզ հորինել որպես ռեժիսոր՝ քո ուզած ձեւով…»,-ասում է ռուս ռեժիսորը:

Ինչ վերաբերում է ամեն գնով՝ ներառյալ սոցիալական ցանցերի ու Tik-tok-ի միջոցով հետեւորդների հզոր բանակ եւ ճանաչում ձեռք բերելուն, Սերեբրեննիկովը չի կարծում, թե իրական թատերասերները Tik-tok-ում են: Ռեժիսորի ձեւակերպմամբ, թատրոն եկողները գրանցված չեն Tik-tok-ում եւ այլ նախասիրություններ ունեն:

Սերեբրեննիկովը համոզված է, որ թատրոնը կրթում է հանդիսատեսին, որը թատրոնի հետ հասակ է առնում ու ծերանում:

Իր ներկայացումների համար դերասաներ ընտրելիս ռեժիսորը բավականին բծախնդիր է: Նա պահաջնվող չափանիշները չթվարկեց, ուղղակի ասաց, որ անվրեպ կարողանում է որոշել՝ դա ի՞ր արտիստն է, թե՞ ոչ: Նա այդ համատեսքտում նույնիսկ կոպիտ արտահայտություն արեց. «Դեբիլները թատրոնում ավելի վտանգավոր են, քան կյանքում»:

Ճանաչված ռեժիսորը հանդիպման ժամանակ մի քիչ սեր բացատրեց Հայաստանին, խոսեց հայկական մշակութային ժառանգության, այցելած թանգարանների՝ այդ թվում Փարաջանովի, Ցեղասպանության թանգարանի եւ Մատենադարանի մասին: Ասաց, որ Ցեղասպանության թանգարանը ցավի տեղ է, բայց նաեւ ուժ է տալիս. «Այնտեղ լինելով՝ հասկացա, որ դուք ասում եք՝ այլեւս չենք ուզում լինել զոհ, ուզում ենք ստեղծել, արարել ու առաջ գնալ»: