Ներքին
2 ամիս առաջ - 18:00 30-07-2026
Կին քաղկալանավոր ունենալը բռնության դրսևորում է. Սուրենյանցի պատասխանը՝ Աննա Հակոբյանին
Վերջին շրջանում Նիկոլ Փաշինյանի կին Աննա Հակոբյանը հանդես է գալիս կանանց իրավունքների պաշտպանության նախաձեռնությամբ՝ կոչ անելով չհանդուրժել բռնությունն ու նվաստացումները։
Այս համատեքստում հարց է առաջանում՝ արդյոք առաջին տիկինը չի՞ տեսնում, որ կան նաև այնպիսի կանայք, որոնք հայտնվել են կալանավորված կամ քաղաքական հետապնդման իրավիճակում և կարող են ենթարկվել ոչ միայն իրավական սահմանափակումների, այլև ծանր հոգեբանական ճնշումների։
Արդյոք մարդու ազատությունից զրկվելը, ընտանիքից, հարազատներից կամ երեխաներից հեռու գտնվելը նույնպես բռնության դրսևորում չէ՞։
«Ես կարծում եմ, որ ընդհանրապես քաղբանտարկյալների առկայությունը ինքնին բռնության դրսևորում է՝ կլինի տղամարդ, թե կին, բայց երբ խոսքը վերաբերում է կին քաղկալանավորներին, նրանց նկատմամբ հետապնդումներին, այդ խնդիրն առավել զգայուն է։ Ի վերջո, պետությունն ունի պարտավորություն՝ ձևավորելու այնպիսի միջավայր, որտեղ բռնության մշակույթը չի խրախուսվում»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցը։
Նրա խոսքով՝ կանանց իրավունքների պաշտպանության մասին խոսելիս անհրաժեշտ է անդրադառնալ բռնության բոլոր ձևերին, ոչ միայն այն դրսևորումներին, որոնք առավել հաճախ են հայտնվում հանրային օրակարգում։ «Ընտանեկան բռնության թեման, անշուշտ, կարևոր է, և այդ խնդիրը պետք է լուծվի։ Բայց բռնության մշակույթը պետք է դիտարկել ավելի լայն իմաստով», - ընդգծեց նա։
Սուրենյանցը նաև հարց է բարձրացնում՝ արդյոք կանանց իրավունքների պաշտպանության մասին արվող հայտարարությունները չե՞ն կորցնում իրենց ազդեցությունը, երբ հասարակության մի հատված դրանք ընկալում է որպես ընտրովի մոտեցում։ Նրա գնահատմամբ՝ բռնության դեմ պայքարի հիմնական պատասխանատվությունը պետական ինստիտուտների վրա է։
«Երբ երկրում կա բռնության մշակույթ, դրա վերացման առաջին պատասխանատուն իշխանությունն է։ Իշխանությունը պետք է ոչ միայն խոսի դրա մասին, այլև իր քաղաքականությամբ նպաստի այդ մշակույթի վերացմանը»,- կարծիք հայտնեց Սուրենյանցը։
Ուստի, կանանց նկատմամբ բռնության դեմ պայքարի մասին Աննա Հակոբյանի նախաձեռնությունը նոր հարցեր է առաջացնում։ Եթե խոսքը վերաբերում է կանանց իրավունքների պաշտպանությանը, ապա արդյոք այդ խոսույթը ներառո՞ւմ է նաև քաղաքական ճնշումների ենթարկվող կանանց խնդիրները։ Կամ՝ ինչպե՞ս է անդրադառնում այն մայրերի ցավին, որոնք տարբեր իրավիճակներում զրկվել են իրենց անչափահաս երեխաների հետ լիարժեք շփվելու հնարավորությունից։
Այս դեպքում հետևյալ հարցն է առաջանում՝ ո՞վ է պատասխանատու այդ կանանց կրած տառապանքների համար։ Արդյոք կանանց պաշտպանության մասին հայտարարությունները չեն ընկալվում որպես ձևական ու ցուցադրական քայլ, եթե դրանք չեն հասցեագրում նաև այս հիմնախնդիրները։
Հասմիկ Մովսիսյան
Այս համատեքստում հարց է առաջանում՝ արդյոք առաջին տիկինը չի՞ տեսնում, որ կան նաև այնպիսի կանայք, որոնք հայտնվել են կալանավորված կամ քաղաքական հետապնդման իրավիճակում և կարող են ենթարկվել ոչ միայն իրավական սահմանափակումների, այլև ծանր հոգեբանական ճնշումների։
Արդյոք մարդու ազատությունից զրկվելը, ընտանիքից, հարազատներից կամ երեխաներից հեռու գտնվելը նույնպես բռնության դրսևորում չէ՞։
«Ես կարծում եմ, որ ընդհանրապես քաղբանտարկյալների առկայությունը ինքնին բռնության դրսևորում է՝ կլինի տղամարդ, թե կին, բայց երբ խոսքը վերաբերում է կին քաղկալանավորներին, նրանց նկատմամբ հետապնդումներին, այդ խնդիրն առավել զգայուն է։ Ի վերջո, պետությունն ունի պարտավորություն՝ ձևավորելու այնպիսի միջավայր, որտեղ բռնության մշակույթը չի խրախուսվում»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցը։
Նրա խոսքով՝ կանանց իրավունքների պաշտպանության մասին խոսելիս անհրաժեշտ է անդրադառնալ բռնության բոլոր ձևերին, ոչ միայն այն դրսևորումներին, որոնք առավել հաճախ են հայտնվում հանրային օրակարգում։ «Ընտանեկան բռնության թեման, անշուշտ, կարևոր է, և այդ խնդիրը պետք է լուծվի։ Բայց բռնության մշակույթը պետք է դիտարկել ավելի լայն իմաստով», - ընդգծեց նա։
Սուրենյանցը նաև հարց է բարձրացնում՝ արդյոք կանանց իրավունքների պաշտպանության մասին արվող հայտարարությունները չե՞ն կորցնում իրենց ազդեցությունը, երբ հասարակության մի հատված դրանք ընկալում է որպես ընտրովի մոտեցում։ Նրա գնահատմամբ՝ բռնության դեմ պայքարի հիմնական պատասխանատվությունը պետական ինստիտուտների վրա է։
«Երբ երկրում կա բռնության մշակույթ, դրա վերացման առաջին պատասխանատուն իշխանությունն է։ Իշխանությունը պետք է ոչ միայն խոսի դրա մասին, այլև իր քաղաքականությամբ նպաստի այդ մշակույթի վերացմանը»,- կարծիք հայտնեց Սուրենյանցը։
Ուստի, կանանց նկատմամբ բռնության դեմ պայքարի մասին Աննա Հակոբյանի նախաձեռնությունը նոր հարցեր է առաջացնում։ Եթե խոսքը վերաբերում է կանանց իրավունքների պաշտպանությանը, ապա արդյոք այդ խոսույթը ներառո՞ւմ է նաև քաղաքական ճնշումների ենթարկվող կանանց խնդիրները։ Կամ՝ ինչպե՞ս է անդրադառնում այն մայրերի ցավին, որոնք տարբեր իրավիճակներում զրկվել են իրենց անչափահաս երեխաների հետ լիարժեք շփվելու հնարավորությունից։
Այս դեպքում հետևյալ հարցն է առաջանում՝ ո՞վ է պատասխանատու այդ կանանց կրած տառապանքների համար։ Արդյոք կանանց պաշտպանության մասին հայտարարությունները չեն ընկալվում որպես ձևական ու ցուցադրական քայլ, եթե դրանք չեն հասցեագրում նաև այս հիմնախնդիրները։
Հասմիկ Մովսիսյան
Ամենից շատ դիտված
16:14 Հունվարից այլընտրանք չենք ունենալու․ EMIS-ի կանոնները խստանալու են․ ինչ է սպասվում ուսուցիչներին
22:47 Տեսնելով ինքնասպանություն գործած ամուսնուն՝ Միլենա Պետրոսյանը դուրս չի եկել մեքենայից
14:14 Մեղրիում ԱԹՍ-ներով երեք ենթադրյալ ադրբեջանցիների են որոնում. պատասխանատու մարմինները լռում են
18:47 Բոլոր հնարավոր միջոցներով հարձակվել են ինձ վրա, բայց ինձ լռեցնել հնարավոր չէ. Էդգար Ղազարյան
19:39 Տավուշի մարզում 51-ամյա վարորդը «ԿամԱԶ»-ով գլխիվայր հայտնվել է ձորակում․ կա վիրավոր
09:00 Սասուն Միքայելյան. հերթական կեղծ ամուսնալուծությո՞ւն, թե՞ «կորցրել են հայտարարագիրը»
20:37 Ռոնալդուի մայրը՝ որդու շուրջ ստեղծված սկանդալի մասին․ «Նա միշտ կմնա Պորտուգալիայի հերոսը»
19:35 Ավելի լավ չի՞ լինի, որ Փաշինյանը երկրից դուրս չգա
13:30 Հրատապ շինարարական աշխատանքներ՝ Երևանի բոլոր մանկապարտեզներում
12:01 Լուկաշենկո․ հույս ունեմ՝ Հայաստանը ևս 2029 թվականին կստանձնի ԱՊՀ նախագահությունը
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: