10 ամիս շրջափակման մեջ հյուծված զինվորը մենակ մնաց թուրք-ադրբեջանական արնախում զույգի դեմ, բայց չհանձնվեց
Արցախի Հանրապետության ԱԺ պատգամավոր Մետաքսե Հակոբյանը գրում է․
«Սովորական բլոկադային օր էր…
Առավոտը սկսվեց դասով․ Աշոտ Ղուլյանի (Բեկոր) անվան դպրոցի 9-գ դասարանում հանրահաշիվ էի անցկացնում։ Ես և իմ երեխաները, արդեն սովորել էինք, որ մեկ ժամ շուտ ենք դուրս գալիս, ոտքով Արմենավանից հասնում դպրոց։ Ոչ մի դեպքում չպետք է ուշանայինք։ Սովորել էինք այդ ճանապարհին չտրտմել, այլ զրուցելով ու բարձր տրամադրությամբ գնալ։ Այդ մի ժամն ինձ համար անգին հնարավորություն էր՝ լինել երեխաներիս հետ, խոսել, լսել, կիսվել։
Դասը սկսվեց առանց զանգի․ հոսանք չկար։ Ես դեռ չէի հասկանում՝ ինչու, բայց զգում էի, որ այդ օրն այլ էր։ Ինքս ինձնից դժգոհ մնացի, քանի որ, ցրված էի, սովորականի պես ակտիվ չէի։
Երեկոյան, ինչպես միշտ, այգուց բերք էի հավաքում։ Կրկին ծնկեցի ու գոհությունս հայտնեցի Աստծուն։ Խնդրանքս նույնն էր՝ թեկուզ այսպես, բայց թող մնամ իմ հայրենիքում, իմ տանը, իմ կյանքում։
Սակայն դա վերջին օրն էր…
Նիկոլի համաձայնությամբ, վաղը քոչվորները պիտի խլեին իմ հայրենիքը, իմ տունը, իմ կյանքը։ Տասը ամիս շրջափակման մեջ հյուծված զինվորն ու երեխան, կինը և տղամարդը, տարեցն ու պատանին մենակ մնացին թուրք-ադրբեջանական հայատյաց, արնախում զույգի դեմ։ Բայց նրանք չհանձնվեցին․ կռվեցին մինչև վերջ։
Փառք ու խոնարհում բոլոր նահատակներին։ Հիշատակը պարտավորեցնում է ինձ (մեզ),իսկ դավաճանությունը՝ դատապարտում իր հեղինակներին»։
«Սովորական բլոկադային օր էր…
Առավոտը սկսվեց դասով․ Աշոտ Ղուլյանի (Բեկոր) անվան դպրոցի 9-գ դասարանում հանրահաշիվ էի անցկացնում։ Ես և իմ երեխաները, արդեն սովորել էինք, որ մեկ ժամ շուտ ենք դուրս գալիս, ոտքով Արմենավանից հասնում դպրոց։ Ոչ մի դեպքում չպետք է ուշանայինք։ Սովորել էինք այդ ճանապարհին չտրտմել, այլ զրուցելով ու բարձր տրամադրությամբ գնալ։ Այդ մի ժամն ինձ համար անգին հնարավորություն էր՝ լինել երեխաներիս հետ, խոսել, լսել, կիսվել։
Դասը սկսվեց առանց զանգի․ հոսանք չկար։ Ես դեռ չէի հասկանում՝ ինչու, բայց զգում էի, որ այդ օրն այլ էր։ Ինքս ինձնից դժգոհ մնացի, քանի որ, ցրված էի, սովորականի պես ակտիվ չէի։
Երեկոյան, ինչպես միշտ, այգուց բերք էի հավաքում։ Կրկին ծնկեցի ու գոհությունս հայտնեցի Աստծուն։ Խնդրանքս նույնն էր՝ թեկուզ այսպես, բայց թող մնամ իմ հայրենիքում, իմ տանը, իմ կյանքում։
Սակայն դա վերջին օրն էր…
Նիկոլի համաձայնությամբ, վաղը քոչվորները պիտի խլեին իմ հայրենիքը, իմ տունը, իմ կյանքը։ Տասը ամիս շրջափակման մեջ հյուծված զինվորն ու երեխան, կինը և տղամարդը, տարեցն ու պատանին մենակ մնացին թուրք-ադրբեջանական հայատյաց, արնախում զույգի դեմ։ Բայց նրանք չհանձնվեցին․ կռվեցին մինչև վերջ։
Փառք ու խոնարհում բոլոր նահատակներին։ Հիշատակը պարտավորեցնում է ինձ (մեզ),իսկ դավաճանությունը՝ դատապարտում իր հեղինակներին»։
Ամենից շատ դիտված
16:14 Հունվարից այլընտրանք չենք ունենալու․ EMIS-ի կանոնները խստանալու են․ ինչ է սպասվում ուսուցիչներին
22:47 Տեսնելով ինքնասպանություն գործած ամուսնուն՝ Միլենա Պետրոսյանը դուրս չի եկել մեքենայից
14:14 Մեղրիում ԱԹՍ-ներով երեք ենթադրյալ ադրբեջանցիների են որոնում. պատասխանատու մարմինները լռում են
18:47 Բոլոր հնարավոր միջոցներով հարձակվել են ինձ վրա, բայց ինձ լռեցնել հնարավոր չէ. Էդգար Ղազարյան
19:39 Տավուշի մարզում 51-ամյա վարորդը «ԿամԱԶ»-ով գլխիվայր հայտնվել է ձորակում․ կա վիրավոր
09:00 Սասուն Միքայելյան. հերթական կեղծ ամուսնալուծությո՞ւն, թե՞ «կորցրել են հայտարարագիրը»
20:37 Ռոնալդուի մայրը՝ որդու շուրջ ստեղծված սկանդալի մասին․ «Նա միշտ կմնա Պորտուգալիայի հերոսը»
14:50 Արարատի մարզում աշակերտը գետնին է գցել ու ոտքերով հարվածել համադասարանցուն. դեպքից հետո երեխայի հայրը հայհոյել է տուժածի մորը
13:30 Հրատապ շինարարական աշխատանքներ՝ Երևանի բոլոր մանկապարտեզներում
12:01 Լուկաշենկո․ հույս ունեմ՝ Հայաստանը ևս 2029 թվականին կստանձնի ԱՊՀ նախագահությունը
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: