Հայաստանը դիմազուրկ պետական կազմավորման է վերածվել, որտեղ իշխանությունը ֆետիշացնում է ներքին թշնամու կերպարը

Քաղաքագետ Արա Պողոսյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Իհարկե աղետ է, երբ երկրի բոլոր ղեկավարներին կա մեղադրելու լիքը պատճառ և առիթ, բայց առավել մեծ աղետ է, երբ երկրի առաջ առկա կործանարար ընթացքին իշխանությունն իր «փոքրիկներով» հիբրիդային պատերազմ է վարում ո‘չ թե արտաքին թշնամու դեմ, այլ ստեղծելով ներքին թշնամու կերպար, մոլորված ժողովրդին ներքին հյուծիչ և բարոյազրկող հիբրիդային պատերազմի դաշտ են ուղղորդում։

Ավելին` տպավորություն է, որ արտաքին թշնամուն պաշտպանելու համար են ներքին թշնամու կերպար ստեղծել, որ հանկարծ ժողովուրդը չկենտրոնանա արտաքին թշնամու դեմ պայքարում։

Իշխանությունն, ի տարբերություն ընդդիմադիր հատվածի, իրավունք չունի պայքարի սլաքը շեղել դեպի երկրի ներս։

Բացատրեմ` ընդդիմության խնդիրն այն է, որ գտնի իշխանության շեղումները, թույլ տված սխալները, եթե կուզեք` հանցանքները և ստիպի իշխանությանը պատասխանատվություն ստանձնել։ Ժողովրդին ցույց տալ, թե ինչքան վատ է աշխատում իշխանությունը, և որ հաջորդ անգամ քվե չտան գործող իշխանությանը։ Սա ամբողջ աշխարհում ընդունված քաղաքական գործելաոճ է, բնականոն ընթացք։

Իշխանության խնդիրը ցույց տալ, որ ինքը լավ է աշխատում, շտկի իր սխալները, ընդդիմության հետ գտնի կոմպրոմիս (պարտավոր է) արտաքին միասնական ճակատ ապահովելու համար, թույլ չտա ներքին պառակտման, իսկ նման վտանգի դեպքում հայտարարի քաղաքական ճգնաժամի մասին և գնա արտահերթ ընտրությունների։ Սա ամբողջ աշխարհում ընդունված բնականոն ընթացք է։
ըՎերը նկարագրվածից շեղումը բռնապետական վարչակարգին բնորոշ է։ Երբ ընդդիմությունն հայտարարվում է թշնամի և ժողովրդական զանգվածների էներգիան ուղղորդվում ներքին բախումների` իշխանական բուրգի պահպանման համար։

Հայաստանն այսօր դիմազուրկ պետական կազմավորման է վերածվել, որտեղ ո'չ ընդդիմությունն է կարողանում իր ֆունկցիաներն իրացնել ամբողջությամբ, ո'չ էլ իշխանությունն է ցանկանում շեղվել ներքին թշնամու կերպարի ֆետիշացումից ու ժողովրդական զանգվածներին ուղղորդելով դեպի ներքին ատելության շրջապտույտ, որը եթե անգամ ունի սկիզբ, ապա ավարտ չունի, քանի դեռ քաղաքական ամբողջ համակարգը չի փոխվել` թե՛ դերակատարները, և թե՛ ինստիտուտները, որոնք այլեւս սպառված են որպես համակարգային շղթայի մաս»։