Ներքին
2 տարի առաջ - 11:10 27-12-2023
Ռումբն ընկավ տանս վրա․ մենք վիրավորվեցինք, 15-ամյա Սերգեյը տեղում մահացավ․ Հակոբավանքի քահանա Տեր Հովհաննես
Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Քոլատակ գյուղից 1,5 կմ հյուսիս ընկած մի անտառոտ լեռնաբազուկի վրա՝ մի հրաշք, հայկական վանական համալիր կա՝ Հակոբավանք անունով, որը պատմական գրականության մեջ հայտնի է նաև Մեծառանից վանք անունով։
Դադիվանքի հանձնումից հետո՝ Սուրբ Հակոբավանքում՝ Դադիվանքի նախկին վանահայր Տեր Հովհաննեսի մոտ, իր ընտանիքով ծառայություն էր կատարում 15-ամյա մի տղա՝ Սերգեյ անունով, ով դարձավ վերջին պատերազմի առաջին զոհերից մեկը։
«Հայրը վանքի շինարարական աշխատանքներին էր մասնակցում, փոքր եղբայրը՝ Մկրտիչն, ինձ հետ հոգևոր ծառայություն էր իրականացնում վանքում կատարվող ծիսակատարությունների ժամանակ»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է Տեր Հովհաննես քահանա Հովհաննիսյանը :
«Սերգեյի ընտանիքը Շիրակի մարզի Մեծ Մանթաշ գյուղից է տարիներ առաջ տեղափոխվել Շահումյանի շրջանի Դադիվանք գյուղ: 44-օրյա պատերազմից հետո էլ ընտանիքը որոշեց բնակություն հաստատել նախ՝ Մարտակերտի շրջանի Վանք գյուղում, ապա, երբ նշանակվեցի Հակոբավանքի քահանա, ինձ հետ եկան ու բնակություն հաստատեցին Քոլատակ գյուղում»,- ասում է Տեր հայրը, ում խոսքով՝ Սերգեյը ոչ միայն անգիր գիտեր հայոց պատմության փառավոր էջերը, այլև՝ հայրենասիրական հանդեսներից պարզ տեսանելի էր, թե ինչպիսի զինվոր էր լինելու ապագայում։
«Այդ չարաբաստիկ օրը բոլորս տանն էինք՝ Վանք գյուղում: Առաջին ռումբերից մեկն ընկավ հենց իմ տան վրա, որտեղ բոլորս վիրավորվեցինք, իսկ Սերգեյը մահացավ գլխի հատվածում ստացած մահացու վիրավորումից»,- ցավով է հիշում Տեր Հովհաննեսը, ով այսօր էլ Սերգեյի ընտանիքի հետ ամուր կապի մեջ է:
Դադիվանքի հանձնումից հետո՝ Սուրբ Հակոբավանքում՝ Դադիվանքի նախկին վանահայր Տեր Հովհաննեսի մոտ, իր ընտանիքով ծառայություն էր կատարում 15-ամյա մի տղա՝ Սերգեյ անունով, ով դարձավ վերջին պատերազմի առաջին զոհերից մեկը։
«Հայրը վանքի շինարարական աշխատանքներին էր մասնակցում, փոքր եղբայրը՝ Մկրտիչն, ինձ հետ հոգևոր ծառայություն էր իրականացնում վանքում կատարվող ծիսակատարությունների ժամանակ»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում պատմում է Տեր Հովհաննես քահանա Հովհաննիսյանը :
«Սերգեյի ընտանիքը Շիրակի մարզի Մեծ Մանթաշ գյուղից է տարիներ առաջ տեղափոխվել Շահումյանի շրջանի Դադիվանք գյուղ: 44-օրյա պատերազմից հետո էլ ընտանիքը որոշեց բնակություն հաստատել նախ՝ Մարտակերտի շրջանի Վանք գյուղում, ապա, երբ նշանակվեցի Հակոբավանքի քահանա, ինձ հետ եկան ու բնակություն հաստատեցին Քոլատակ գյուղում»,- ասում է Տեր հայրը, ում խոսքով՝ Սերգեյը ոչ միայն անգիր գիտեր հայոց պատմության փառավոր էջերը, այլև՝ հայրենասիրական հանդեսներից պարզ տեսանելի էր, թե ինչպիսի զինվոր էր լինելու ապագայում։
«Այդ չարաբաստիկ օրը բոլորս տանն էինք՝ Վանք գյուղում: Առաջին ռումբերից մեկն ընկավ հենց իմ տան վրա, որտեղ բոլորս վիրավորվեցինք, իսկ Սերգեյը մահացավ գլխի հատվածում ստացած մահացու վիրավորումից»,- ցավով է հիշում Տեր Հովհաննեսը, ով այսօր էլ Սերգեյի ընտանիքի հետ ամուր կապի մեջ է:
Ամենից շատ դիտված
16:14 Հունվարից այլընտրանք չենք ունենալու․ EMIS-ի կանոնները խստանալու են․ ինչ է սպասվում ուսուցիչներին
22:47 Տեսնելով ինքնասպանություն գործած ամուսնուն՝ Միլենա Պետրոսյանը դուրս չի եկել մեքենայից
14:14 Մեղրիում ԱԹՍ-ներով երեք ենթադրյալ ադրբեջանցիների են որոնում. պատասխանատու մարմինները լռում են
18:47 Բոլոր հնարավոր միջոցներով հարձակվել են ինձ վրա, բայց ինձ լռեցնել հնարավոր չէ. Էդգար Ղազարյան
19:39 Տավուշի մարզում 51-ամյա վարորդը «ԿամԱԶ»-ով գլխիվայր հայտնվել է ձորակում․ կա վիրավոր
09:00 Սասուն Միքայելյան. հերթական կեղծ ամուսնալուծությո՞ւն, թե՞ «կորցրել են հայտարարագիրը»
09:12 Նիկոլ Փաշինյանի միջնորդությամբ դատարանը արգելանք է դրել իմ բանկային հաշիվների վրա. Էդգար Ղազարյան
14:50 Արարատի մարզում աշակերտը գետնին է գցել ու ոտքերով հարվածել համադասարանցուն. դեպքից հետո երեխայի հայրը հայհոյել է տուժածի մորը
12:01 Լուկաշենկո․ հույս ունեմ՝ Հայաստանը ևս 2029 թվականին կստանձնի ԱՊՀ նախագահությունը
13:30 Հրատապ շինարարական աշխատանքներ՝ Երևանի բոլոր մանկապարտեզներում
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: