Նրանք, ովքեր վերադարձան, կռվեցին ապրելու համար, նրանք, ովքեր չվերադարձան, կռվեցին ապրեցնելու համար

Այսօր Երևանի՝ Ռոբերտ Աբաջյանի անվան թիվ 147 հիմնական դպրոցում տեղի ունեցավ միջոցառում՝ նվիրված արցախյան երկրորդ և երրորդ պատերազմներում զոհված տղաներին, որոնք սովորել են այդ դպրոցում։ Նրանք թվով չորսն են, որոնցից է Քառօրյա պատերազմի մասնակից Ռոբերտ Ալեքսանդրի Աբաջյանը, որը, նկատելով իրեն մոտեցող թշնամուն, վերջին անգամ կապի էր դուրս եկել և ասել, որ արդեն հանել է իր մոտ մնացած վերջին նռնակը ու պատրաստ սպասում է՝ հենց մոտենան, իր հետ միասին պայթեցնելու է թշնամուն, որ չհանձնվի։ Տեսնելով իրեն մոտեցող հակառակորդին՝ Աբաջյանը բացված նռնակը թաքցնում է ափի մեջ և ձեռքերը վեր բարձրացնում՝ իբր հանձնվում է։ Թույլ տալով, որ բավականաչափ իրեն մոտենան, Աբաջյանն իր հետ միասին նռնակով պայթեցնում է հակառակորդի մի քանի զինվորի։ Աբաջյանը ցուցաբերած քաջության ու արիության համար 2016 թ․ մայիսի 8-ին Արցախի Հանրապետության նախագահի հրամանով հետմահու պարգևատրվել է «Արցախի Հերոս» բարձրագույն կոչմամբ։

Մյուս տղան Արսեն Մուրադյանն է, որը նույնիսկ շտապօգնության մեքենայի մեջ շարունակել է հույս տալ վիրավոր ընկերներին, իր լավատեսությամբ վարակել նրանց, բայց ճանապարհին արնաքամ լինելով՝ զոհվում է 2020 թ․ հոկտեմբերի 6-ին։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։

Հայկ Անտոնյանը եղել է Ցորի լեգենդար գնդի հրետանավոր, մարտական գործողությունների ժամանակ ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Վազգենաշենում, Հադրութում, Վարանդայում, Արալեռում։ Վիրավորվել է, սակայն շարունակել է կռվել ծանր մարտերում՝ մնալով զինակից ընկերների կողքին։ Հայոց պաշտպանության բանակի հրետանային դիվիզիոնի 21 հերոս տղաներից մեկը՝ Հայկը, զոհվել է հոկտեմբերի 12-ին։
Հայկի և իր ընկերների հոգեհանգիստը տեղի ունեցավ 2021 թ․ դեկտեմբերի երկուսին Երևանի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցում։
Հայկ Անտոնյանի աճյունն ամփոփված է Եռաբլուր զինվորական պանթեոնում։ Հայկ Անտոնյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ 2-րդ աստիճանի» շքանշանով։

Բաբկեն Գրիգորյանը եղել է «Գանձասար», ապա «Ալաշկերտ» ֆուտբոլային ակումբների դարպասապահ։ 2015-2017 թթ․ սովորել է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի մագիստրատուրայում։ Հոկտեմբերի 21-ից կամավոր մեկնել է Արցախ, եղել է ջոկի հրամանատար։ Նոյեմբերի 4-ին Լաչինում մղվող համառ մարտերում հաջողվել է պահել դիրքը, սակայն Բաբկենն անմահացել է՝ փրկելով զինակիցների կյանքը։

«Այս դպրոցը, որը առաջ անվանակոչված չէր, այսօր կրում է Արցախի հերոս Ռոբերտ Աբաջյանի անունը։ Սկզբում անվանակոչվել էր ՆԶՊ-ի կաբինետը, հետո, քաղաքապետարանի որոշմամբ, դպրոցն է անվանակոչվել։ Աբաջյանի հերոսության մասին բոլորը գիտեն։ Նա մարտնչեց՝ մնալով մեկ նռնակի հույսին։ Դպրոցն ունի այլ հերոսներ ևս, որոնք զոհվեցին 44-oրյա պատերազմում։ Դպրոցը գոյություն ունի հիսուներկու ուսումնական տարի և հազարավոր հերոսներ է տվել, բայց մենք խոսում ենք չորսի մասին։ Շա՞տ են այդ չորսը, թե՞ քիչ, եթե խոսում ենք չորս զոհի մասին, իհարկե, շատ է, եթե խոսում ենք հայրենասիրության և նվիրումի մասին, այդ չորսը չեն միայն, որ հայրենասիրություն ու նվիրում են ունեցել։ Շատ-շատերն են ունեցել, որոնք գնացել են կռվի, կռվել են հաղթելու, ապրելու և ապրեցնելու համար։ Նրանք, ովքեր վերադարձան, կռվեցին ապրելու համար, նրանք, ովքեր չվերադարձան, կռվեցին ապրեցնելու համար»։ Այս մասին Օragir.news-ի հետ զրույցում ասաց Ռոբերտ Աբաջյանի անվան թիվ 147 հիմնական դպրոցի ռազմագիտության ուսուցիչը։