1 ժամ առաջ 
վերջին լուրեր
Ներքին
4 տարի առաջ - 21:31 07-03-2022
Չէ՛, մամա՛, ո՞նց չգնամ․ էն էրեխեքը այնտեղ, ես ո՞նց կարող եմ չգնալ կռվի. զոհվածի խոսքերը՝ մորը
«Ինչքան կռիվ ունեցել ենք, մասնակցել է տղես, 2018-ի քառօրյային՝ Ապրիլյան պատերազմին, Արցախյան վերջին պատերզմին էլ»,- Oragir.news-ի հետ զրույցում պատմում է 44-օրյա պատերազմի ժամանակ զոհված Արսեն Տիգրանյանի մայրը՝ Վերա Տիգրանյանը։
Վերան պատմում է, որ Արսենը ծնվել է 1993 թվականին Կոտայքի մարզի Գողթ գյուղում ապրիլի 12-ին, դպրոցում սովորել է գերազանց ու զորակոչվել է բանակ, ծառայել Հոկտեմբերյանում, իսկ վեց ամիս անց տեղափոխել են Վայք։ 2013 թվականին բանակից վերադարձել ու ընդունվել է Քանաքեռի հատուկ դիպուկարների խումբ, հետո տեղափոխվել Սովետաշեն։
2013 թ․ զինակոչվելուց հետո՝ նույն թվականի դեկտեմբերին Արսենն անցել է զինվորական ծառայության, ինքն է ընտրել՝ հատուկ դիպուկահարների ջոկատում սովորելու համար։
Վերան պատմում է, որ որդին շատ լավ տիրապետել է իր գործին, եղել լավ դիպուկահար 2016 թվականի քառօրյա պատերազմից հետո գնացել է Հունաստան՝ իր մասնագիտական ունակությունները զարգացնելու համար, որից հետո եկել է ՀՀ, աշխատել ու պարբերաբար եղել Արցախում ու ամեն կրակոցի ժամանակ իրենց ջոկատային խմբին տարել է Արցախ, դրանից հետո 2019 թվականի հունիսին գնացել է Սիրիա՝ թուրք-իրաքյան պատերազմին մասնակցելու։ Այնտեղ էլ է մասնակցել չորս ամիս, ցուցաբերել մարդասիրական օգնություն ու վերադարձել է իր աշխատանքին, եղել ծառայության մեջ։
«Մեզ հետ քիչ էր կիսվում իր անձնականից, բայց գիտեինք, որ կար մեկը, երբ ասում էի՝ երբ ես ամուսնանալու, ասում էր՝ չէ՛, մա՛մ, չեմ ամուսնանալու, թուրքի հետ ինչ պայման եմ կապել, որ ամուսնանամ․ հլը շուտ ա»։
Վերան պատմում է, որ տղան յոթերորդ տարին էր՝ ծառայության մեջ էր, երբ սկսվեց 44-օրյա պատերազմը, եղել է Սովետաշենի հատուկ դիպուկայինների խմբում, զինծառայության մեջ էր, հրամանատարը Հայաստանի ազգային հերոս Վահագն Ասատրյանն էր. «Պատերազմը երբ սկսել էր, հերթափոխության մեջ էր, իսկ ամեն շաբաթ կիրակի հանգստի մեջ էր։ Այդ օրը որոշել էին, որ պետք է ընկերներով գնան Ապարանի անտառներում հանգստանալու։ Այնտեղից տագնապի կանչով հավաքել են տղաներին ու տարել առաջնագիծ, ու առաջնային դժվար տեղերում իրենց խումբն է եղել, 24 օր կռվել է ու ոտքից վիրավորոմ ստացել, բայց նորից շարունակել կռիվը։ Հրամանատարի՝ Վահագն Ասատրյանի հետ միասին ընկել են շրջափակման մեջ, մնացել են երկու օր, շրջափակումը եղել է մի քանի անգամ, բայց հաջողացրել են բարեհաջող դուրս գալ։
Ասատրյանը զոհվեց, եկան հուղարկավորեցին նրան, եկավ տուն, մեզ տեսավ ու ժամեր անց գնաց կռվի։ Ես էլ հիվանդ պառկած էի ու սիստեմաների տակ, ասացի՝ Արսեն ջան, մի՛ գնա, ասաց՝ չէ, մամա՛, ո՞նց չգնամ, էն էրեխեքը ընդեղ, ես ո՞նց կարող եմ չգնալ։ Ինձ չլսեց ու գնաց Ջաբրայիլ, 24 օր մասնակցեց պատերազմին, համառ կռվեց ու մահացավ Իշխանաձորում»։
Ընկերները ընտանիքին անդամներին պատմել են, որ երեք հոգով են եղել, երկուսը թշնամու կրակոցներից մահացել են տեղում, մյուսը ՝ մեկ շաբաթ հետո։ «Ամբողջ գյուղը գիտեր, որ տղաս մահացել է, մեզ չէին ասել, ու դրա մասին իմացանք ավելի ուշ»,- հուզված պատմում է մայրը։
Արսենն ուներ շատ նպատակներ, որոնք այդպես էլ կիսատ մնացին, սեպտեմբերի 27-ին գնաց կռվի, իսկ հաջորդ օրը՝ 28-ին, պետք է գործերը տանեին, որ ընդունվեր Իրավաբանական ֆակուլտետ, բայց մի օր շուտ տարան, ու այդպես էլ Արսենը չդարձավ ուսանող ու չստացավ իր երազանքների կրթությունը։
Արսեն Տիգրանյանը հայրենիքի մատուցած ծառայության համար պարգևատրվել է Արիության մեդալով։
Քնարիկ Պետրոսյան
Վերան պատմում է, որ Արսենը ծնվել է 1993 թվականին Կոտայքի մարզի Գողթ գյուղում ապրիլի 12-ին, դպրոցում սովորել է գերազանց ու զորակոչվել է բանակ, ծառայել Հոկտեմբերյանում, իսկ վեց ամիս անց տեղափոխել են Վայք։ 2013 թվականին բանակից վերադարձել ու ընդունվել է Քանաքեռի հատուկ դիպուկարների խումբ, հետո տեղափոխվել Սովետաշեն։
2013 թ․ զինակոչվելուց հետո՝ նույն թվականի դեկտեմբերին Արսենն անցել է զինվորական ծառայության, ինքն է ընտրել՝ հատուկ դիպուկահարների ջոկատում սովորելու համար։
Վերան պատմում է, որ որդին շատ լավ տիրապետել է իր գործին, եղել լավ դիպուկահար 2016 թվականի քառօրյա պատերազմից հետո գնացել է Հունաստան՝ իր մասնագիտական ունակությունները զարգացնելու համար, որից հետո եկել է ՀՀ, աշխատել ու պարբերաբար եղել Արցախում ու ամեն կրակոցի ժամանակ իրենց ջոկատային խմբին տարել է Արցախ, դրանից հետո 2019 թվականի հունիսին գնացել է Սիրիա՝ թուրք-իրաքյան պատերազմին մասնակցելու։ Այնտեղ էլ է մասնակցել չորս ամիս, ցուցաբերել մարդասիրական օգնություն ու վերադարձել է իր աշխատանքին, եղել ծառայության մեջ։
«Մեզ հետ քիչ էր կիսվում իր անձնականից, բայց գիտեինք, որ կար մեկը, երբ ասում էի՝ երբ ես ամուսնանալու, ասում էր՝ չէ՛, մա՛մ, չեմ ամուսնանալու, թուրքի հետ ինչ պայման եմ կապել, որ ամուսնանամ․ հլը շուտ ա»։
Վերան պատմում է, որ տղան յոթերորդ տարին էր՝ ծառայության մեջ էր, երբ սկսվեց 44-օրյա պատերազմը, եղել է Սովետաշենի հատուկ դիպուկայինների խմբում, զինծառայության մեջ էր, հրամանատարը Հայաստանի ազգային հերոս Վահագն Ասատրյանն էր. «Պատերազմը երբ սկսել էր, հերթափոխության մեջ էր, իսկ ամեն շաբաթ կիրակի հանգստի մեջ էր։ Այդ օրը որոշել էին, որ պետք է ընկերներով գնան Ապարանի անտառներում հանգստանալու։ Այնտեղից տագնապի կանչով հավաքել են տղաներին ու տարել առաջնագիծ, ու առաջնային դժվար տեղերում իրենց խումբն է եղել, 24 օր կռվել է ու ոտքից վիրավորոմ ստացել, բայց նորից շարունակել կռիվը։ Հրամանատարի՝ Վահագն Ասատրյանի հետ միասին ընկել են շրջափակման մեջ, մնացել են երկու օր, շրջափակումը եղել է մի քանի անգամ, բայց հաջողացրել են բարեհաջող դուրս գալ։
Ասատրյանը զոհվեց, եկան հուղարկավորեցին նրան, եկավ տուն, մեզ տեսավ ու ժամեր անց գնաց կռվի։ Ես էլ հիվանդ պառկած էի ու սիստեմաների տակ, ասացի՝ Արսեն ջան, մի՛ գնա, ասաց՝ չէ, մամա՛, ո՞նց չգնամ, էն էրեխեքը ընդեղ, ես ո՞նց կարող եմ չգնալ։ Ինձ չլսեց ու գնաց Ջաբրայիլ, 24 օր մասնակցեց պատերազմին, համառ կռվեց ու մահացավ Իշխանաձորում»։
Ընկերները ընտանիքին անդամներին պատմել են, որ երեք հոգով են եղել, երկուսը թշնամու կրակոցներից մահացել են տեղում, մյուսը ՝ մեկ շաբաթ հետո։ «Ամբողջ գյուղը գիտեր, որ տղաս մահացել է, մեզ չէին ասել, ու դրա մասին իմացանք ավելի ուշ»,- հուզված պատմում է մայրը։
Արսենն ուներ շատ նպատակներ, որոնք այդպես էլ կիսատ մնացին, սեպտեմբերի 27-ին գնաց կռվի, իսկ հաջորդ օրը՝ 28-ին, պետք է գործերը տանեին, որ ընդունվեր Իրավաբանական ֆակուլտետ, բայց մի օր շուտ տարան, ու այդպես էլ Արսենը չդարձավ ուսանող ու չստացավ իր երազանքների կրթությունը։
Արսեն Տիգրանյանը հայրենիքի մատուցած ծառայության համար պարգևատրվել է Արիության մեդալով։
Քնարիկ Պետրոսյան
Ֆոտոշարք
Ամենից շատ դիտված
16:14 Հունվարից այլընտրանք չենք ունենալու․ EMIS-ի կանոնները խստանալու են․ ինչ է սպասվում ուսուցիչներին
14:14 Մեղրիում ԱԹՍ-ներով երեք ենթադրյալ ադրբեջանցիների են որոնում. պատասխանատու մարմինները լռում են
09:00 Սասուն Միքայելյան. հերթական կեղծ ամուսնալուծությո՞ւն, թե՞ «կորցրել են հայտարարագիրը»
18:47 Բոլոր հնարավոր միջոցներով հարձակվել են ինձ վրա, բայց ինձ լռեցնել հնարավոր չէ. Էդգար Ղազարյան
19:39 Տավուշի մարզում 51-ամյա վարորդը «ԿամԱԶ»-ով գլխիվայր հայտնվել է ձորակում․ կա վիրավոր
09:12 Նիկոլ Փաշինյանի միջնորդությամբ դատարանը արգելանք է դրել իմ բանկային հաշիվների վրա. Էդգար Ղազարյան
14:50 Արարատի մարզում աշակերտը գետնին է գցել ու ոտքերով հարվածել համադասարանցուն. դեպքից հետո երեխայի հայրը հայհոյել է տուժածի մորը
12:01 Լուկաշենկո․ հույս ունեմ՝ Հայաստանը ևս 2029 թվականին կստանձնի ԱՊՀ նախագահությունը
23:09 Ադրբեջանը ՈւԵՖԱ–ի միակ անդամն է, որը չի աջակցել ՖԻՖԱ–ի բարեփոխումների կոչին
22:52 Եթե լուծումներ կան, ուրեմն բողոք չպիտի լինի, եթե բողոք կա, ուրեմն խնդիր կա. ԱԺ-ում լսումներ կլինեն արցախահայության հարցերի շուրջ
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: