Մինուճար ռեկտորացուների Հայաստանը

Իշխանությունները հասան իրենց նպատակին. ԵՊՀ-ն արդեն զավթված է, կասկածելի դոկտորականով աստվածաբանը՝ ԵՊՀ ռեկտոր: Հովհաննես Հովհաննիսյանն արդեն «Ֆեյսբուքի» իր էջում գրել է, որ պատրաստվում է մարդակենտրոն մոտեցումների, ուսանողակենտրոն ուսուցման, պրոֆեսորադասախոսական կազմի տեղի և դերի վերարժևորման, կրթական միջավայրում բարեվարքության արմատավորման և համալսարանականի նկատմամբ մշտական հոգածության շնորհիվ ԵՊՀ-ն դարձնել գիտակրթական ու մշակութային հզոր կառույց, մտավոր ներուժի անհուն շտեմարան և փորձագիտական կարևոր հենարան: Ճոռոմ այս շարադրանքը զուտ հերթապահ բառերի կույտ է, որը ժպիտ է հարուցում:

Արդյոք մարդակենտրո՞ն են իր մոտեցումները, եթե «Խաչակրաց արշավանք» է սկսվել այլախոհ համալսարանականների դեմ, արդյո՞ք կեղծ դոկտորականի ու հակաակադեմիական միջավայրի պարագայում կարելի է խոսել բարեվարքության մասին, և մի՞թե համալսարանականի նկատմամբ կա հոգածություն, երբ Մայր բուհը վերածվել է «Քաղաքացիական պայմանագրի» մասնաճյուղի՝ իր հոգաբարձուների խորհրդով ու նախագահ Սուրեն Պապիկյանով:

Ընդհանրապես, մի ուրվական է շրջում Հայաստանում՝ ռեկտորների միակ ու մինուճար թեկնածուների ուրվականը, որոնք ըստ էության նշանակվում են դռնփակ կամ խիստ թաքուն նիստում:

Այդպես էր Բժշկական համալսարանի պարագայում, երբ հանրությունը մամուլի հաղորդագրությամբ մեկ էլ տեղեկացավ, որ «Պետրոս Առաջինի թվերից» մինչ օրս՝ օրվա իշխանության սպասարկու Արմեն Մուրադյանը միաձայն ռեկտոր է ընտրվել, այդպես էր Մայր բուհի պարագայում, երբ ՔՊ-ի «մարդը» ռեկտոր կարգվեց, շաբաթ օրն էլ ռեկտոր կդառնա Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական համալսարանի ռեկտորի միակ թեկնածու և իշխանությունների դրածո Աշոտ Խոյեցյանը:

Արեգ Արևյան