Անհասկանալի իրադարձություններ են տեղի ունենում «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության պաշտոնական լրատվամիջոց Civic-ի շուրջ։
Եթե որոշակի շրջանակների թվում էր, թե միայն իրենք չեն հասկանում, թե ի՞նչ կարգավիճակ ունի իրավապահների գրեթե բոլոր գաղտնալսումներն ու գաղտնի տեսանկարահանումները րոպեներ անց հեռարձակող Civic-ը, պարզվում է` դա շուրջ 4 տարի չի կարողացել հասկանալ դատարանը, որտեղ հայցերից մեկով հանդես է եկել Civic-ը։
2022 թվականից ձգվող դատական պրոցեսի մասնակիցները բազմիցս փորձել են նույնիսկ դոմեյնը գրանցող «Գլոբալ ԱՐ» ՍՊԸ֊ից պարզել դիմողի անունը, բայց ապարդյուն։
Այդ անորոշության պատճառով դատարանը Civic֊ին համարել է ոչ պատշաճ պատասխանող, և միայն 2026 թվականին, երբ արդեն կարծես պատասխանող են հռչակվել Վահագն Ալեքսանյանը և ՔՊ֊ն, ալե՜ հո՛պ. ի հայտ է եկել «Սիվիկ նյուզ» ՍՊԸ֊ն։
Այսինքն` կարելի է եզրակացնել, որ անհրաժեշտ իրավական կարգավիճակ ՔՊ֊ի լրատվամիջոցը ստացել է գործունեությունից 6 տարի անց։
Հետաքրքրական է, որ ՔՊ-ի պաշտոնաթերթ Civic-ը, պաշտոնական թղթերի համաձայն, Սայաթ֊Նովայից տեղափոխվել է Թալին։

Եթե լրատվամիջոցը պետք է օրենքով սահմանված կարգով ձևակերպվեր, ինչո՞ւ է դա տեղի ունեցել 6 տարի անց։ Ինչպե՞ս են ձևակերպվել լրագրողների աշխատավարձերը. այս և նման այլ հարցերը փլուզում են Նիկոլ Փաշինյանի այն պնդումները, թե իբր ԱԱԾ֊ն կամ այլ իրավապահ կառույց իր նկարահանումները տրամադրել է անկախ մամուլի, որը, պարզվում է, մինչև 2026 թվականի մարտի 20֊ը ունեցել է անհայտ կարգավիճակ։
Անհայտ կարգավիճակ է ունեցել նաև մատուցողից քաղաքական եռուն ասպարեզ իջած, Civic.am-ում աշխատած, այժմ ԱԺ պատգամավոր Վոլոդյա Հակոբյանը, ով, պարզվում է, գրելու և կարդալու հետ որոշակի դժվարություններ ունի։ Ակնհայտ է, որ լավ ապրելու և լավ սովորելու միջև եղած նուրբ կապը նրան դժվար է բացատրել։