Բռնաբարության զոհ դարձած 25-ամյա աղջիկը դիմել է էվթանազիայի

Այս պատմությունը ցնցեց ոչ միայն Իսպանիան, այլև ողջ աշխարհը։ Այն մի երիտասարդ աղջկա մասին է, ով ստիպված եղավ անցնել դժոխքի միջով և տարիներ շարունակ պայքարել սեփական կյանքին վերջ տալու իրավունքի համար։

Նոելիա Կաստիլյո Ռամոսի կյանքը փոխվեց մեկ գիշերում, երբ նա դարձավ խմբակային բռնաբարության զոհ։ Այս ահավոր ոճրագործությունը նրա հոգում թողեց չսպիացող վերքեր։

Չկարողանալով հաղթահարել ծանր հոգեկան տրավման՝ 2022 թվականի հոկտեմբերի 4-ին աղջիկը փորձեց ինքնասպանություն գործել՝ ցած նետվելով 5-րդ հարկի պատուհանից։

Սակայն ճակատագիրն այլ տնօրինում ուներ. Նոելիան ողջ մնաց, բայց ստացած վնասվածքները վերջնականապես կործանեցին նրան։ Բժիշկներն ախտորոշեցին անդառնալի պարապլեգիա՝ մարմնի ստորին հատվածի լրիվ կաթված։

Հայտնվելով անկողնուն գամված վիճակում և զրկված լինելով նորմալ կյանքի հույսից՝ Նոելիան որոշեց դիմել էվթանազիայի (արժանապատիվ մահվան)։ Այստեղ սկսվեց նրա կյանքի վերջին, բայց ամենածանր պայքարը։

Շուրջ 20 ամիս երիտասարդ աղջիկը ստիպված էր դատարաններում պայքարել սեփական հոր դեմ։ Հայրը, հույսը չկորցնելով և չհաշտվելով դստեր որոշման հետ, դիմում էր բոլոր հնարավոր ատյաններին՝ արգելելու պրոցեդուրան։ Նա պնդում էր, որ դուստրը հոգեպես ի վիճակի չէ նման լուրջ որոշում կայացնել։ Նոելիայի գործը հասավ մինչև ամենաբարձր ատյաններ՝ Իսպանիայի Սահմանադրական դատարան և Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան (ՄԻԵԴ)։

Ի վերջո, դատարանները կայացրեցին պատմական որոշում. «Նոելիան ունի լիարժեք լիազորություններ և ինքնավարություն՝ սեփական կյանքին վերաբերող հարցերը լուծելու համար»։

Դատարանը ճանաչեց, որ մարդն իրավունք ունի ընտրել մահը, եթե նրա տառապանքներն անտանելի են և անբուժելի։ Նոելիան իր վերջին օրն անցկացրեց հարազատների շրջապատում։

Նրա մայրը՝ Յոլանդա Ռամոսը, ով մինչև վերջին վայրկյանը հույս ուներ, որ դուստրը կփոխի միտքը, գտնվեց նրա կողքին։ «Ես չեմ աջակցում էվթանազիային, բայց ես մինչև վերջ կլինեմ աղջկաս կողքին», — ասել էր մայրը։

Ցավոք, հրաշք տեղի չունեցավ։ Նոելիայի որոշումն անդրդվելի էր։ Երեկ, Իսպանիայի ժամանակով ժամը 18։15-ին, 25-ամյա Նոելիա Կաստիլյո Ռամոսի կյանքը դադարեցվեց բժշկական միջամտությամբ։ Այս դեպքը ևս մեկ անգամ բարձրացրեց բռնության զոհերի պաշտպանության և մարդու՝ սեփական կյանքն ու մահը տնօրինելու իրավունքի սուր հարցերը։

Նոելիան հեռացավ՝ վերջապես գտնելով այն խաղաղությունը, որը նրանից խլել էին տարիներ առաջ։