Արցախցի գինեգործ Անդրեն մի քանի շիշ գինի է հետը վերցրել, ամբողջը մնացել է Բերդաշենի տան նկուղում

120 000 մարդ Արցախում է թողել իր ամբողջ կյանքը, մանկությունը, պատանեկությունն ու ծերությունը։ Ոչ նյութական ու զգայական արժեքներից բացի նրանք Արցախում են թողել նաև իրենց ստեղծածը, որը պակաս արժեքավոր չէր․ տարիների աշխատանքով կառուցած տունը, վերջապես իրականացված բիզնես երազանքը, նոր տնկած նռան ու խաղողի այգին։

«Իմ և հորս տնկած հեկտարներով խաղողի ու նռան այգին թողել, դափ-դատարկ Աբովյան ենք եկել»,- Oragir.News-ի հետ զրույցում ասում է Մարտունու շրջանի Բերդաշեն գյուղից տեղահանված Անդրե Իսրայելյանը։

Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ Անդրեն վիրավորվել է, այժմ հաշմանդամության կարգ ունի։ Երկար տարիներ ինքն ու հայրը՝ Սուրեն Իսրայելյանը, մշակել են իրենց խաղողի այգին, գինի և օղի պատրաստել, ծանոթ-բարեկամների հետ վայելել այն։

«Վերջին տարիներին մեր պատրաստած գինին նաև վաճառում էինք, սովորական պլաստիկ շշերի մեջ։ Բայց միշտ ցանկացել եմ ունենալ իմ գինու բրենդը։ Երկու տարի առաջ վերջապես կարողացա շշալցում իրականացնել։ Ուզում էի, որ գինիս մեր գյուղի անունով կոչվեր, բայց քանի որ արդեն կար «Բերդաշեն» գինի, որոշեցի մեր գյուղի հայտնի բերդի անունով կոչել այն՝ «Կուսաբերդ»»,- հիշում է Անդրե Իսրայելյանը։

«Կուսաբերդ» գինիների մեծ մասն այսօր Բերդաշենում՝ Իսրայելյանների տան նկուղում է, նրանք՝ Աբովյանում, բարեկամի տանն են ապրում։ Արցախից բերել են գինու ընդամենը մի քանի տասնյակ շիշ և բոլոր պիտակները, որոնք այլևս ոչնչի վրա փակցնել չեն կարող, քանի որ չէին կարող Հայաստան բերել իրենց այգին, որն Անդրեն վերջին տարիներին իր 4 որդիների հետ էր մշակել։