Ճեպանկար՝ «Ոսկե ծիրանից»

19-րդ «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնն այս տարի տարբերվում է նախորդ փառատոներից՝ ե՛ւ Ա դասի փառատոների մրցանակակիր ֆիլմերի ընտրանիով, ե՛ւ համաշխարհային կինոյի երախտավորների ներկայությամբ:

Օրինակ հունական արմատներով եւ պատկառելի տարիքով Ֆրանսիացի ռեժիսոր Կոստա-Գավրասն ամեն տեղ չէ, որ այցելում է, բայց համաձայնել է ժամանել Հայաստան, որովհետեւ Փարիզում հայ ընկերներ ունի ու տեղյակ է,որ հայերն էլ հույների պես բարդ ճակատագիր ու հարուստ պատմություն ունեն:

Կոստա-Գավրասը դեռ երիտասարդ տարիներին երկու բան է հասկացել, որ կինոն կարող է անտիկ թատրոնի համարժեքը լինել ու այն միայն զվարճանալու միջոց չէ, պետք է մտորումների առիթ տա: Ինչ վերաբերվում է կինոքննադատների այն տեսակետին, որ ինքը քաղաքական հարցադրումներով ֆիլմեր է նկարում, Կոստա-Գավրասը կարծում է, որ ցանկացած ֆիլմում էլ կա քաղաքականություն, բայց մարդիկ նաեւ հույզերի կարիք ունեն:

Հաջորդ Օսկարակիրը հոլիվուդյան ռեժիսոր եւ սցենարիստ Թերի Ջորջն է: Նա հավանում է Հայաստանը եւ ժյուրիում իր աշխատանքը: Ջորջն ասում է,որ երեւանյան կինոփառատոնի հաջողության գրավականներից մեկն էլ լավագույն կոնյակի առկայությունն է: Չնայած կինոարվեստում բազմաթիվ մրցանակներին՝ Թերի Ջորջը չի խուսափում խոսել իր անցած ճանապարհի սկզբին հանդիպած դժվարություններից: Նա եւս կարեւորում է թատրոնը:

Ջորջը երիտասարդ կինոսցենարիստներին խորհուրդ է տալիս նախ թատրոնի համար գրել, մի քիչ աճել, հետո նոր ոտք դնել կինո: Թերի Ջորջի խոսքով, ֆիլմն ընդամենը փառք բերող դիակ է, որովհետեւ 1-2 տարի անց դերասանները չեն էլ հիշում դրա մասին, իսկ թատերական ներկայացումը կենդանի օրգանիզմ է, ամեն օր՝ հանդիսատեսի առաջ:

Թերի Ջորջն ափսոսում է,որ Հայոց ցեղասպանության թեմայով նկարված իր «Խոստում» ֆիլմը այդպես էլ հայկական «Շինդլերի ցուցակ» չդարձավ,նաեւ խոստովանում է,որ խանգարողներ են եղել:
Ի թիվս այլ կինոդեմքերի,«Ոսկե ծիրանի» առիթով մեր երկիր է եկել անվանի պրոդյուսեր Ֆիլիպ Բոբերը, որի ֆիլմերը Կաննի, Վենետիկի, Բեռլինի և այլ հեղինակավոր կինոփառատոների մրցանակներ են ստացել:

Բոբերը լավ ֆիլմ ստանալու իր հատուկ կարծիքն ունի, գլխավորը,ըստ նրա՝ պրոդյուսերի և ռեժիսորի միջեւ փոխադարձ հարգանքն է:

Բոբերի ձեւակերպմամբ, նրանց միջեւ առաջացող խնդիրները հիմնականում միմյանց չհասկանալու եւ ֆինանսական տարաձայնությունների պատճառով են. պրոդյուսերները փորձում են գումար խնայել՝ առանց հաշվի առնելու ռեժիսորի գաղափարը, իսկ ռեժիսորները երկար չեն մտածում իրենց որոշումների հնարավոր հետեւանքների մասին: Եվ այստեղ է,որ օգնության է հասնում փոխադարձ հարգանքը ու հարթում բոլոր խնդիրները: