Փաշինյանը «քցում» է բոլորին, բայց դրա դիմաց վճարում է հայ ժողովուրդը

Լրատվադաշտում տեղեկություն է տարածվել, որ մայիսի 7-ին նախատեսված՝ Վլադիմիր Պուտինի պաշտոնամուտի արարողությանը ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը չի մեկնելու։

Ըստ նույն տեղեկատվության, պլանավորված է, որ Փաշինյանը Մոսկվայում կլինի միայն մայիսի 8-ին՝ մասնակցելու ԵՏՄ ձևավորման ստեղծման 10-ամյակի առիթով կազմակերպված հոբելյանական գագաթնաժողովին։

«Սակայն մայիսի 9-ին հաղթանակի տոնի առթիվ կազմակերպված միջոցառումներին ևս Փաշինյանը չի մասնակցի․ սա արդեն Արևմուտքի պահանջն է»,-գրում է աղբյուրը։

Միանգամայն հավանական է, որ Փաշինյանն իսկապես ներկա չի լինի ՌԴ նախագահի երդմնակալության արարողությանը, ինչը լավագույն նվերն է Պուտինին «եղբայրացած» Ալիևի համար՝ Հայաստանից նորանոր տարածքներ խլելով կա՛մ ուղիղ պատերազմով, կա՛մ անդրկուլիսյան շանտաժներով։

Ինքը՝ Փաշինյանը, վաղուց է ապացուցել, որ սրտի ցավ չի զգում Հայաստանի և ոչ մի գյուղ-քաղաքի թե՛ հողերի, թե՛ այդտեղի բնակիչների համար, հետևաբար՝ այդ առումով ամեն ինչ կարգին է․ հերթական հակառուսական դեմարշը, ինչպես նախորդիվ արված բոլոր նմանօրինակ ակցիաները, հասկանալի է, թե ինչով է ավարտվելու։

Հատկանշական է, որ մամուլում տարածված այս տեղեկությանը զուգահեռ, ՀՀ արդարադատության նախարարությունը հանդես է եկել հաղորդագրությամբ, թե Տավուշի 4 գյուղերի սահմանազատումը «նախնական» է։ Մի կողմ թողնելով սույն հայտարարության փաշինյանական պարզունակ «քցողական» բնույթը (քանի որ «նախնական» արված սահմանազատման և սահմանանշման արդյունքում արդեն կիլոմետրեր ձգվող գծով մի քանի տասնյակ սահմանային սյուներ են տեղակայվել, որոնց մասին իշխանության տարբեր անդամներ բազմաթիվ ներբողներ են գրել – հեղ․), պետք է նշել, որ պետական այս մարմնին վերադասի կողմից հանձնարարված այս քայլն Ադրբեջանի կողմից շատ հեշտությամբ կարող է որակվել, որպես «սադրանք» և պրոցեսի տապալման հիմք։ Ինչ կհաջորդի «սահմանազատման» տապալմանը՝ կռահելը դժվար չէ։

Արտաքին խաղացողների մի խումբ արդեն հասցրել է ողջունել «սահմանազատման» մասին հակապետական և հակազգային պայմանավորվածությունը և բուն գործընթացը, որն անցկացվում է այդ տեղամասում բնակվող մարդկանց կամքին հակառակ։

Սակայն Ռուսաստանն, օրինակ, որևէ հավանության չի արժանացրել Փաշինյան-Ալիև գործարքը, քանի որ այն կատարվել է ոչ իր կամքով և քարտեզներով, ուստի ՀՀ վարչապետի քայլն ինչպես միշտ՝ լավ առիթ է ստեղծում լարելու առանց այդ էլ պայթյունավտանգ իրավիճակը և վերջ տալու արևմտյան քավորությամբ սկսված գործողություններին։

Ուրեմն, Նիկոլ Փաշինյանի կողմից բոլոր հնարավոր եղանակներով արագացվում է վերջին 4 տարում բազմիցս փորձարկված մեթոդը՝ փակուղի մտցնելով արդեն ձեռքբերված պայմանավորվածությունը և հնարավորություն ընձեռելով Ալիևին պատերազմով վերցնելու աչք դրած յուրաքանյչուր տարածք։

Ինչպես միշտ՝ Փաշինյանը հասցնում է բավարարել բոլորի, բայց ոչ սեփական պետության շահերը։

Տիգրան Աթանեսյան