Մշակույթ
3 տարի առաջ - 16:37 29-04-2023
Պարը՝ մարդկային հաղորդակցման հնագույն ձև
Ապրիլի 29-ին ամբողջ աշխարհում նշվում է Պարի միջազգային օրը։
Տոնը սահմանվել է 1982 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Պարի միջազգային խորհրդի (CID) նախաձեռնությամբ։ Ամսաթիվն առաջարկել է ուսուցիչ և պարուսույց Պյոտր Գուսևը։ Այս օրը պատահական չի ընտրվել․ ապրիլի 29-ին ծնվել է Ժան Ժորժ Նովերը՝ ֆրանսիացի պարուսույց, բալետի տեսաբան, ռեֆորմատոր, ով պատմության մեջ մտել է որպես «ժամանակակից բալետի հայր»։ Եղել է պարուսույց Լ.Դյուպրեի աշակերտը, հանդես է եկել որպես պարող և ղեկավարել բալետային խումբը Լոնդոնի Դրուրի Լեյն թատրոնում։
Երկար ժամանակ բալետը միայն օպերային ներկայացման մի մասն էր, բայց Նովերն առաջինն էր, ով սկսեց ինքնուրույն պարային ներկայացումներ բեմադրել։ Նա նաև առաջարկել է պարողներին ազատել մեծածավալ հանդերձանքներից և դիմակներից:
Դժվար է ճշգրիտ որոշել, թե երբ են մարդիկ առաջին անգամ սկսել պարել: Այնուամենայնիվ այս մասին կարելի է դատել Հնդկաստանում հայտնաբերված հնագույն ժայռապատկերներից, որոնք պատկերում են պարող մարդկանց։
Ենթադրվում է, որ պարային շարժումները կիրառվել են նախամարդկանց կողմից նույնիսկ խոսքի հայտնվելուց առաջ։ Այսպիսով, նրանք կարող էին միմյանց փոխանցել իրենց զգացմունքներն ու փորձառությունները: Օրինակ, որսորդներն իրենց պարի մեջ հյուսում էին կենդանիներին բնորոշ շարժումներ։
Հնագույն պարի մյուս առանձնահատկությունը ծեսերի հետ ամուր կապն է։ Ոչ մի ծես ամբողջական չէր լինի առանց հատուկ տոտեմական պարի, որը կարող էր տևել մի քանի օր։
Պարերի մասին հիշատակումներ կարելի է գտնել Հին Կտակարանում: Հնագիտական գտածոները վկայում են այս արվեստի առկայության մասին Հին Եգիպտոսում։ Դատելով հին գծանկարներից՝ այնտեղ տարածված էին կոլեկտիվ կանացի պարերը։
Հնդկաստանի պատմությունը հարուստ է պարային խորը ավանդույթով։ Նրիտա պարի միջոցով պատմվում է որոշակի պատմություն: Այս պարի համար գրվում են հատուկ բանաստեղծություններ։
Հին Չինաստանում և Ճապոնիայում հաջողությամբ զարգացել է նաև պարարվեստը։ Սկզբում պարը հիմնականում ծեսերի մաս էր կազմում, իսկ պարուհու մասնագիտությունը կապվում էր քրմուհու մասնագիտությունը։ Բացի այդ, Հեռավոր Արեւելքում մշակվել է սյուժետային պար, որն անքակտելիորեն կապված էր թատրոնի հետ։
Հին Հունաստանում պարը կարևոր դեր է խաղացել հասարակության կյանքում, այստեղ հին հունական այլ աստվածների հետ պաշտվել է պարի աստվածուհի Տերպսիխորը: Հունարեն «Χορός» տերմինից է առաջացել «խորեոգրաֆիա» հասկացությունը։ Հունաստանում կային պարի մի քանի տեսակներ՝ ծիսական, ռազմական, սյուժետային, ամուսնական և սալոնային։ Տղամարդիկ և կանայք պարում էին առանձին:
Տոնը սահմանվել է 1982 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Պարի միջազգային խորհրդի (CID) նախաձեռնությամբ։ Ամսաթիվն առաջարկել է ուսուցիչ և պարուսույց Պյոտր Գուսևը։ Այս օրը պատահական չի ընտրվել․ ապրիլի 29-ին ծնվել է Ժան Ժորժ Նովերը՝ ֆրանսիացի պարուսույց, բալետի տեսաբան, ռեֆորմատոր, ով պատմության մեջ մտել է որպես «ժամանակակից բալետի հայր»։ Եղել է պարուսույց Լ.Դյուպրեի աշակերտը, հանդես է եկել որպես պարող և ղեկավարել բալետային խումբը Լոնդոնի Դրուրի Լեյն թատրոնում։
Երկար ժամանակ բալետը միայն օպերային ներկայացման մի մասն էր, բայց Նովերն առաջինն էր, ով սկսեց ինքնուրույն պարային ներկայացումներ բեմադրել։ Նա նաև առաջարկել է պարողներին ազատել մեծածավալ հանդերձանքներից և դիմակներից:
Դժվար է ճշգրիտ որոշել, թե երբ են մարդիկ առաջին անգամ սկսել պարել: Այնուամենայնիվ այս մասին կարելի է դատել Հնդկաստանում հայտնաբերված հնագույն ժայռապատկերներից, որոնք պատկերում են պարող մարդկանց։
Ենթադրվում է, որ պարային շարժումները կիրառվել են նախամարդկանց կողմից նույնիսկ խոսքի հայտնվելուց առաջ։ Այսպիսով, նրանք կարող էին միմյանց փոխանցել իրենց զգացմունքներն ու փորձառությունները: Օրինակ, որսորդներն իրենց պարի մեջ հյուսում էին կենդանիներին բնորոշ շարժումներ։
Հնագույն պարի մյուս առանձնահատկությունը ծեսերի հետ ամուր կապն է։ Ոչ մի ծես ամբողջական չէր լինի առանց հատուկ տոտեմական պարի, որը կարող էր տևել մի քանի օր։
Պարերի մասին հիշատակումներ կարելի է գտնել Հին Կտակարանում: Հնագիտական գտածոները վկայում են այս արվեստի առկայության մասին Հին Եգիպտոսում։ Դատելով հին գծանկարներից՝ այնտեղ տարածված էին կոլեկտիվ կանացի պարերը։
Հնդկաստանի պատմությունը հարուստ է պարային խորը ավանդույթով։ Նրիտա պարի միջոցով պատմվում է որոշակի պատմություն: Այս պարի համար գրվում են հատուկ բանաստեղծություններ։
Հին Չինաստանում և Ճապոնիայում հաջողությամբ զարգացել է նաև պարարվեստը։ Սկզբում պարը հիմնականում ծեսերի մաս էր կազմում, իսկ պարուհու մասնագիտությունը կապվում էր քրմուհու մասնագիտությունը։ Բացի այդ, Հեռավոր Արեւելքում մշակվել է սյուժետային պար, որն անքակտելիորեն կապված էր թատրոնի հետ։
Հին Հունաստանում պարը կարևոր դեր է խաղացել հասարակության կյանքում, այստեղ հին հունական այլ աստվածների հետ պաշտվել է պարի աստվածուհի Տերպսիխորը: Հունարեն «Χορός» տերմինից է առաջացել «խորեոգրաֆիա» հասկացությունը։ Հունաստանում կային պարի մի քանի տեսակներ՝ ծիսական, ռազմական, սյուժետային, ամուսնական և սալոնային։ Տղամարդիկ և կանայք պարում էին առանձին:
Ամենից շատ դիտված
16:14 Հունվարից այլընտրանք չենք ունենալու․ EMIS-ի կանոնները խստանալու են․ ինչ է սպասվում ուսուցիչներին
22:47 Տեսնելով ինքնասպանություն գործած ամուսնուն՝ Միլենա Պետրոսյանը դուրս չի եկել մեքենայից
14:14 Մեղրիում ԱԹՍ-ներով երեք ենթադրյալ ադրբեջանցիների են որոնում. պատասխանատու մարմինները լռում են
18:47 Բոլոր հնարավոր միջոցներով հարձակվել են ինձ վրա, բայց ինձ լռեցնել հնարավոր չէ. Էդգար Ղազարյան
19:39 Տավուշի մարզում 51-ամյա վարորդը «ԿամԱԶ»-ով գլխիվայր հայտնվել է ձորակում․ կա վիրավոր
09:00 Սասուն Միքայելյան. հերթական կեղծ ամուսնալուծությո՞ւն, թե՞ «կորցրել են հայտարարագիրը»
09:12 Նիկոլ Փաշինյանի միջնորդությամբ դատարանը արգելանք է դրել իմ բանկային հաշիվների վրա. Էդգար Ղազարյան
14:50 Արարատի մարզում աշակերտը գետնին է գցել ու ոտքերով հարվածել համադասարանցուն. դեպքից հետո երեխայի հայրը հայհոյել է տուժածի մորը
12:01 Լուկաշենկո․ հույս ունեմ՝ Հայաստանը ևս 2029 թվականին կստանձնի ԱՊՀ նախագահությունը
13:30 Հրատապ շինարարական աշխատանքներ՝ Երևանի բոլոր մանկապարտեզներում
Ձեզ գուցե հետաքրքրի
Կապ
սոց․ ցանցեր
Կայքում հրապարակված նյութերը պարտադիր չէ, որ արտահայտեն oragir.news-ի խմբագրության տեսակետը: